Tanah itu suci dan tidak najis tanah bisa dipakai untuk tayamum, dan dapat menyucikan junub

इमाम मुस्लिम : 553

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ الْقَطَّانَ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى عُمَرَ فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدْ مَاءً فَقَالَ لَا تُصَلِّ فَقَالَ عَمَّارٌ أَمَا تَذْكُرُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ أَنَا وَأَنْتَ فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدْ مَاءً فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ وَصَلَّيْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ الْأَرْضَ ثُمَّ تَنْفُخَ ثُمَّ تَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ فَقَالَ عُمَرُ اتَّقِ اللَّهَ يَا عَمَّارُ قَالَ إِنْ شِئْتَ لَمْ أُحَدِّثْ بِهِ قَالَ الْحَكَمُ وَحَدَّثَنِيهِ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ حَدِيثِ ذَرٍّ قَالَ وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ عَنْ ذَرٍّ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ الَّذِي ذَكَرَ الْحَكَمُ فَقَالَ عُمَرُ نُوَلِّيكَ مَا تَوَلَّيْتَ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ قَالَ سَمِعْتُ ذَرًّا عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى قَالَ قَالَ الْحَكَمُ وَقَدْ سَمِعْتَهُ مِنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى عُمَرَ فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدْ مَاءً وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَزَادَ فِيهِ قَالَ عَمَّارٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ لِمَا جَعَلَ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ حَقِّكَ لَا أُحَدِّثُ بِهِ أَحَدًا وَلَمْ يَذْكُرْ حَدَّثَنِي سَلَمَةُ عَنْ ذَرٍّ

त्याने [अब्दुल्लाह बिन हसीम अल-अब्दी] मला सांगितले की [यह्या, म्हणजेच इब्न सा'द अल-कथ्थान] यांनी आम्हाला [शु'बाह] कडून सांगितले त्याने सांगितले, [अल-हकम] यांनी मला [झर्र] यांच्याकडून, [सईद बिन अब्दुर्रहमान बिन अब्झा] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून कथन केले की एक माणूस उमर यांच्याकडे आला आणि म्हणाला, "मी इह्तियात (नमाज वाहण्यासाठी आवश्यक शुद्धता) अवस्थेत आहे, परंतु मला पाणी मिळत नाही." तर त्याने सांगितले, "नमाज करू नकोस!" मग [अम्मार] म्हणाले, "हे विश्वासूंच्या सेनापती, तुला आठवत नाही का, जेव्हा आपण आणि मी एका लष्करी मोहिमेत होतो, आणि आपण नजस (धार्मिक अशुद्धी) अवस्थेत होतो, तरीही आपल्याला पाणी सापडले नाही? तुला तर नमाजच केली नाही, पण मी जमिनीवर लोळलो आणि नंतर नमाज केली." तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी सांगितले, 'तुमच्यासाठी एवढेच पुरेसे आहे की तुम्ही तुमचे हात जमिनीवर घाला, मग त्यावर फुंका, आणि मग त्याने तुमचे चेहरा आणि हात पुशा.' उमर म्हणाले, 'अमार, अल्लाहची भीती बाळग!' त्यावर तो म्हणाला, 'जर तुम्हाला ते आवडत नसेल, तर मी हे सांगणार नाही.' [अल-हकाम] म्हणाले, आणि [इब्न अब्दिर्रहमान इब्न अब्झा] यांनी मला त्यांच्या वडिलांकडून झाऱर यांच्या हदीससारखेच सांगितले, त्याने सांगितले, आणि [सलामाह] यांनी मला [झार] यांच्याकडून हक़ाम यांनी सांगितलेल्या त्याच प्रेषण-शृंखलेत कथन केले, तर उमर म्हणाले, "आम्ही तुम्हाला ज्यावर अधिकार आहे त्यावर संरक्षक नेमतो" (हदीसच्या कथनासाठी संमतीचा हा एक प्रकार आहे, संपादक.). आणि [इशाक बिन मन्सूर] यांनी मला सांगितले की [अन-नधार बिन सुमैयल] यांनी आम्हाला सांगितले की [सुबह] यांनी आम्हाला [अल-हकम] यांच्याकडून कळवले, ज्यांनी म्हटले, "मी [दज्जर] यांना [इब्न अब्दुर्रहमान बिन अब्झा] यांच्याकडून ऐकले, ज्यांनी म्हटले, [अल-हकाम] म्हणाले, आणि तुम्ही ते [इब्न अब्दुर्रहमान बिन अब्झा] यांच्याकडून त्यांच्या वडिलांकडून ऐकले आहे की एक माणूस उमर यांच्याकडे आला आणि म्हणाला, 'मी इह्तियात (नमाज वाचण्यासाठी आवश्यक शुद्धता) अवस्थेत आहे, परंतु मला पाणी मिळत नाही.' मग त्यांनी हदीस सांगितली आणि त्यात भर घातली. [अम्मार] म्हणाले, "हे धर्मनियंत्रका, जर तुम्ही अल्लाहने माझ्यावर ठेवलेल्या हक्काचा आदर केला, तर मी ते (सर्वांना नव्हे तर फक्त काहींना) सांगीन." आणि त्यांनी हे नमूद केले नाही की सलामाने ते आम्हाला जरार यांच्याकडून सांगितले होते.