Mati tidak syirik pasti kesurga walau berzina dan mencuri

Imam Muslim : 46

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مِنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي قَالَ ارْجِعْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَلِّهِمْ

[জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক ক’লে [উমৰ বিন ইউনুছ আল-হানাফীয়ে] আমাক ক’লে [ইক্ৰিমাহ বিন আম্মাৰ] ক’লে, [আবু কাথিৰে] আমাক ক’লে [আবু হুৰাইৰা] ক’লে, ‘এটা যুদ্ধত আমি আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ)ৰ চাৰিওফালে বহি আছিলো, আৰু আমাৰ লগত আবু বকৰ আৰু উমৰ আছিল। তাৰ পিছত তেওঁ আমাক এৰি আমাৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিবলৈ দেৰি কৰিলে যেতিয়ালৈকে আমি ভয় কৰা নাছিলো যে তেওঁক শত্ৰুৱে বন্দী কৰিব বা কিবা দুৰ্যোগ আহিব। আমি সকলোৱে বৰ চিন্তিত আছিলো, আৰু তেওঁক লৈ আটাইতকৈ বেছি চিন্তিত হোৱাজন আছিল মই। গতিকে মই উঠি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক বিচাৰি ওলাই আহিলোঁ যেতিয়ালৈকে বনু নজ্জাৰৰ আনছাৰৰ বাগিচা এখনত নাহিলোঁ। প্ৰৱেশদ্বাৰ বিচাৰি পোৱাৰ আশাত ঘূৰিলোঁ, কিন্তু বিচাৰি নাপালোঁ। আৰু বাৰীৰ বাহিৰৰ পৰা বাৰীখনৰ এটা চুকত সোমাই অহা এটা নৈ বৈ আহিছিল। গতিকে মই তাত সোমাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ যেনেকৈ এটা ৱেজেলে এটা সৰু গাঁতেৰে সোমাবলৈ চেষ্টা কৰে। আৰু মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামকো পাইছিলোঁ। তেওঁ চিঞৰি উঠিল: ‘আবু হুৰাইৰা! ' মই উত্তৰ দিলোঁ, 'হয়, হে আল্লাহৰ ৰাছুল'। কি হৈছে?’, সি সুধিলে। মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘বাৰু, হে ৰাছুল, তুমি আমাৰ লগত আছিলা, তাৰ পিছত হঠাতে তুমি আমাক এৰি থৈ যোৱা আৰু ইমান দিন ঘূৰি নাহিল যে আমি তোমাৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে অতিশয় চিন্তিত হৈ পৰিলোঁ, বিশেষকৈ মোৰ হে ৰাছুল। গতিকে মই ফেৰেটৰ দৰে অতি সৰু গাঁতৰ পৰা এই বাৰীখনত সোমাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ, আৰু তেওঁলোক - আন বন্ধুসকল - মোৰ পিছফালে আছিল। কৈ থাকোঁতে তেওঁ মোক তেওঁৰ চেণ্ডেল দুখন দিলে: ‘হে আবু হুৰাইৰা, মোৰ এই চেণ্ডেল দুখন লওক, আৰু এই বাগিচাৰ আঁৰত যাক লগ পাব, তেওঁ সাক্ষ্য দিব যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই - যাৰ ইবাদত হোৱাৰ অধিকাৰ আছে - আৰু তেওঁ এই বিশ্বাস তেওঁৰ হৃদয়ত ৰোপণ কৰিছে, গতিকে তেওঁক স্বৰ্গৰ শুভবাৰ্তা দিয়ক’। আৰু কাকতলীয়াকৈ মোক প্ৰথম লগ পোৱা মানুহজন আছিল উমৰ, গতিকে তেওঁ সুধিলে, ‘হে আবু হুৰাইৰা সেই চেণ্ডেল দুখনৰ কি হৈছে? ' মই উত্তৰ দিলোঁ, 'এই দুটা চেণ্ডেল আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ চেণ্ডেল, তেওঁ মোক এই দুটা চেণ্ডেল কঢ়িয়াই নিবলৈ আৰু মোক লগ পোৱা প্ৰথম ব্যক্তিক জান্নাতৰ শুভবাৰ্তা দিবলৈ আদেশ দিলে, আনহাতে তেওঁ সাক্ষ্য দিয়ে যে আল্লাহৰ বাহিৰে কোনো ইবাদত যোগ্য দেৱতা নাই, আৰু তেওঁ ইয়াক হৃদয়েৰে বিশ্বাস কৰে।' গতিকে উমৰে মোক মোৰ বুকুৰ ঠিক মাজত - মোৰ সৌৰ প্লেক্সছত - হাতখনেৰে আঘাত কৰিলে যেতিয়ালৈকে মই তললৈ নপৰিলোঁ, তাৰ পিছত ক’লে, ‘হে আবু হুৰাইৰা উভতি যাওক! ' গতিকে মই চকুলো বন্ধ কৰি থকা মুখখন লৈ আল্লাহৰ ৰাছুলৰ ওচৰলৈ উভতি গ'লোঁ, আৰু দেখা গ'ল যে উমৰেও মোৰ পিছে পিছে গৈ আছে। লগে লগে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে, ‘হে আবু হুৰাইৰা তোমাৰ কি দোষ? ' মই উত্তৰ দিলোঁ, 'মই উমৰক লগ পাইছো, তাৰ পিছত মই তেওঁক জনাই দিলোঁ যে আপুনি মোক কি আদেশ দিছে, কিন্তু হঠাতে তেওঁ মোক সৌৰজগতখনৰ ঠিক ঠাইতে জোৰেৰে আঘাত কৰিলে যেতিয়ালৈকে মই তললৈ নপৰিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ ক'লে, 'উভটি যাওক! ' গতিকে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লে, 'হে উমৰ, আপুনি কিয় তেনেকুৱা কৰিলে? ' উমৰে উত্তৰ দিলে, 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি আবু হুৰাইৰাক আপোনাৰ চেণ্ডেল দুখন লৈ পঠাইছিল আৰু তেওঁক কৈছিল যে তেওঁৰ হৃদয়ত দৃঢ় বিশ্বাস ৰাখি আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা - ইবাদতৰ যোগ্য - নাই বুলি সাক্ষ্য দি থকাৰ সময়ত তেওঁক জান্নাতৰ খবৰ দিবলৈ কৈছিল? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'হয়, ঠিকেই কৈছে'। উমৰে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি তেনে নকৰাটোৱেই ভাল, কাৰণ আচলতে মই অতিশয় চিন্তিত যে মানুহে তেওঁৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব, আৰু তেওঁলোকক ভাল কাম কৰিবলৈ দিব’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে -আবু হুৰাইৰা-পেন্ট-ক ক’লে: ‘তেওঁলোকে -এই হাদীছ নাজানি- ''।