Al Alim

Imam Abu Dawud : 4420

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ ابْنُ عَوْفٍ وَرَأَيْتُهُ فِي أَصْلِ إِسْمَعِيلَ قَالَ حَدَّثَنِي ضَمْضَمٌ عَنْ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدِّثْنَا بِكَلِمَةٍ نَقُولُهَا إِذَا أَصْبَحْنَا وَأَمْسَيْنَا وَاضْطَجَعْنَا فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَقُولُوا اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ أَنَّكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ فَإِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ أَنْفُسِنَا وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ وَشِرْكِهِ وَأَنْ نَقْتَرِفَ سُوءًا عَلَى أَنْفُسِنَا أَوْ نَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আউফে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছমাইলে] তেওঁ ক’লে; মোক [মোৰ দেউতাক] কৈছে। [ইবনে আউফে] ক’লে; কিতাপ এখনত দেখিলোঁ, তেওঁ ক’লে; মোক [ধমধাম] [ছ্যুৰাইহৰ] পৰা [আবু মালিক]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছিল, ‘তেওঁলোকে কৈছিল, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমাক এনে এটা আবৃত্তি দিয়া, যিটো আমি ৰাতিপুৱা, সন্ধিয়া আৰু শুই থকাৰ সময়ত দুয়োটাতে পঢ়িব পাৰো’। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকক ক’বলৈ আদেশ দিলে: ‘আল্লাহুমমা ফাতিৰাছ সমৱতী ৱাল আৰদলি ‘আলিমাল গাইবী ৱাছ্যাহাদাতি অান্ত কুল্লী ছোৱাই’ইন ৱাল মালাইকাতু যছ্যহাদুনা আন্নাকা লা ইলাহা ইল্লা অন্টা ফা ইন্না না’উদ্জু বিকা মীন ছিয়াৰী অনফুছিনা ৱা মীন ছিয়াৰী SYAITAHAANIR RAJIIM WA ANNAQTARIFA SUU`AN 'ALA ANFUSINAA AU NAJURRAHU ILAA MUSLIM - হে আল্লাহ, আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তা, অদৃশ্য আৰু দেখাৰ সৰ্বজ্ঞানী, সকলো বস্তুৰ প্ৰভু। স্বৰ্গদূতসকলে সাক্ষ্য দিয়ে যে আপোনাৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই, আমি আপোনাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰো নিজৰ দুষ্টতাৰ পৰা আৰু অভিশপ্ত চয়তান আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলৰ দুষ্টতাৰ পৰা। আৰু যাতে আমি নিজকে বেয়া নিদিওঁ বা কোনো মুছলমানক নিদিওঁ-'।