Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 হাদিছ
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ
আমাক কোৱা হৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন মছলামাহ বিন কানাব আল কানাবীয়ে] আমাক [আব্দুল আজিজ অৰ্থাৎ বিন মহম্মদ] [মুহাম্মাদ অৰ্থাৎ বিন আমৰু]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আল মুগিৰা বিন ছ্যুবাহ]ৰ পৰা কৈছে যে যেতিয়া নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে নিজকে সকাহ দিবলৈ যাব বিচাৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ আঁতৰি থাকিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 2
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَرَازَ انْطَلَقَ حَتَّى لَا يَرَاهُ أَحَدٌ
[মুছাদ্দাদ বিন মুছাৰহাদে] আমাক কৈছে [ইছা বিন ইউনুছে] আমাক [ইছমাইল বিন আব্দুল মালিক] [আবু আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে যে যেতিয়া হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নিজকে সকাহ দিব বিচাৰিছিল, তেতিয়ালৈকে তেওঁ গুচি গৈছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁক কোনেও দেখা নাপালে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 3
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ الْبَصْرَةَ فَكَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى فَكَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى أَبِي مُوسَى يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو مُوسَى إِنِّي كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَرَادَ أَنْ يَبُولَ فَأَتَى دَمِثًا فِي أَصْلِ جِدَارٍ فَبَالَ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَبُولَ فَلْيَرْتَدْ لِبَوْلِهِ مَوْضِعًا
আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক কৈছে [হাম্মাদে] আমাক কৈছে [আবু আত তায়াহ] তেওঁ ক’লে; আমাক [এজন শ্বেইখক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছ যেতিয়া বাছৰালৈ আহিছিল, যেতিয়া তেওঁ [আবু মুছা]ৰ পৰা হাদীছ বৰ্ণনা কৰিছিল, তেতিয়া আব্দুল্লাই আবু মুছাক কেইবাটাও কথা সুধিবলৈ এখন চিঠি লিখিছিল। গতিকে আবু মুছাই তেওঁক এখন চিঠি লিখিলে -উত্তৰত-, আচলতে মই এদিন ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত আছিলো, আৰু তেওঁ প্ৰস্ৰাৱ কৰিব বিচাৰিছিল, গতিকে তেওঁ বেৰৰ তলত কোমল মাটি থকা ঠাইলৈ গ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে: ‘যদি তোমালোকৰ কোনোবাই প্ৰস্ৰাৱ কৰিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁ প্ৰস্ৰাৱ কৰিবলৈ কোমল মাটি থকা ঠাই বিচাৰিব দিয়ক’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ و قَالَ وُهَيْبٌ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ
আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদ বিন মুছাৰহাদে] আমাক [হাম্মাদ বিন জাইদ] আৰু [আব্দুল ৱাৰিটছ] [আব্দুল আজিজ বিন ছুহাইব]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, যেতিয়া তেওঁ শৌচাগাৰত প্ৰৱেশ কৰিব বিচাৰিছিল - তেওঁ - মুছাদ্দাদে - হাম্মাদৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল - তেওঁ কৈছিল: ‘হে আল্লাহ, সঁচাকৈয়ে মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ’ - আনহাতে তেওঁ আব্দুল হৰিছৰ পৰা যি বর্ণনা কৰিছিল - তেওঁ কৈছিল: ‘মই পুৰুষ চয়তান আৰু মহিলা চয়তানৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ’। আবু দাউদে ক’লে; আব্দুল আজিজৰ পৰা বৰ্ণিত ছ্যু’বাহ -লাফাজ্জৰ সৈতে-; ‘হে আল্লাহ, নিশ্চয় মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ’, আন এটা সময়ত তেওঁ বৰ্ণিত কৰিছিল -লাফাজ-ৰ সৈতে; ‘মই আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ’ আৰু ৱুহাইবে ক’লে; 'তেওঁ আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওক'। আমাক কৈছে [আল হাছান বিন আমৰু, অৰ্থাৎ আছ ছাদুছিয়ে] আমাক [ৱাকি’] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা [আব্দুল আজিজ, অৰ্থাৎ ইবনে শ্বুহাইব]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা এই হাদীছৰ শব্দৰে কৈছে, তেওঁ -ছ্যু’বাহ- বৰ্ণিত কৰিছে -আব্দুল আজিজৰ পৰা শব্দৰে-; 'হে আল্লাহ, সঁচাকৈয়ে মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ'। ছ্যু’বাহে ক’লে; আব্দুল আজিজে আন এটা সময়ত বর্ণনা কৰিছিল -শব্দৰে-; 'মই আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 5
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضِرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْحُشُوشَ مُحْتَضَرَةٌ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْخَلَاءَ فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ
আমাক কৈছে [আমৰু বিন মাৰ্জুকে] আমাক [ছ্যু’বাহ] [কাতাদাহৰ] পৰা [আন নাদৰ বিন আনাছ]ৰ পৰা [জাইদ বিন আৰ্কাম]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে তোমালোকে শৌচ কৰা ঠাইত চয়তান উপস্থিত থাকে, গতিকে যেতিয়া তোমালোকৰ মাজৰ এজনে শৌচাগাৰলৈ যায়, তেতিয়া তেওঁ কওক; "মই পুৰুষ চয়তান আৰু মহিলা চয়তানৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ।"
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 6
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقِيلَ لَهُ لَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ قَالَ أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ لَا نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ وَأَنْ لَا يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ عَظْمٍ
[মুছাদ্দাদ বিন মুছাৰহাদে] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ]ক [আল আ’মাছ]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন ইয়াজিদ]ৰ পৰা [ছালমান]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিলে তেওঁ ক’লে; তেওঁক কোৱা হৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ নবীয়ে আপোনাক সকলো শিকাইছিল আনকি শৌচৰ কথাও?’ ছলমানে উত্তৰ দিলে, ‘হয়, তেওঁ (ছাঃ) আমাক শৌচ বা প্ৰস্ৰাৱ কৰাৰ সময়ত কিবলাৰ সন্মুখীন হোৱা, সোঁহাতেৰে ইষ্টিয়া কৰা, আমাৰ মাজৰ এজনে তিনিটাতকৈ কম পাথৰেৰে ইষ্টিয়া নকৰা, বা জন্তুৰ গোবৰ বা হাড়ৰ পৰা নিষেধ কৰিছিল।’
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 7
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا يَسْتَدْبِرْهَا وَلَا يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنْ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ আন নুফাইলীয়ে] আমাক [ইবনুল মুবাৰক] [মুহাম্মাদ বিন আজলান]ৰ পৰা [আল কা’কা’ বিন হাকিম]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ বাবে কেৱল পিতৃ-মাতৃৰ অৱস্থাৰ দৰে, মই তোমাক শিকাওঁ; যেতিয়া তোমালোকৰ কোনোবাই প্ৰস্ৰাৱ কৰিব বিচাৰে তেতিয়া কিবলাৰ ফালে মুখ নকৰিবা, তাৰ ফালে পিঠিও নিদিব আৰু সোঁহাতেৰে অনুষ্ঠানটো নকৰিব।' আৰু তেওঁ তিনিটা শিলেৰে নামাজ কৰিবলৈও আদেশ দিলে, আৰু পশুৰ গোবৰ আৰু তিতা হাড়েৰে নামাজ পঢ়া নিষেধ কৰিলে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 8
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رِوَايَةًقَالَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوافَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ فَكُنَّا نَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদ বিন মুছাৰহাদে] আমাক [ছুফিয়ান] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আথা` বিন ইয়াজিদ আল লাইত্সী]ৰ পৰা [আবু আয়ুব]ৰ পৰা কৈছে যিটো তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে, তেওঁ কৈছিল: ‘যেতিয়া আপুনি শৌচ কৰিবলৈ কোনো ঠাইলৈ যায়, তেতিয়া শৌচ আৰু প্ৰস্ৰাৱ কৰাৰ সময়ত কিবলাৰ মুখ নকৰিব, কিন্তু পূব দিশলৈ মুখ কৰক বা পশ্চিম'। তাৰ পিছত আমি ছিৰিয়ালৈ আহিলোঁ, আৰু আমি দেখিলোঁ যে কিবলাৰ সন্মুখত শৌচ কৰা ঠাই নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, গতিকে আমি সেইবোৰৰ পৰা আঁতৰি আহি আল্লাহৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিলোঁ।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 9
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ أَبِي مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَتَيْنِ بِبَوْلٍ أَوْ غَائِطٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَأَبُو زَيْدٍ هُوَ مَوْلَى بَنِي ثَعْلَبَةَ
আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক কৈছে [উহাইবে] আমাক [আমৰু বিন ইয়াহ্যা] [আবু জাইদ]ৰ পৰা [আবু মাকিল আল আছাদি]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক শৌচ বা প্ৰস্ৰাৱ কৰাৰ সময়ত কিবলা দুটা - মক্কা আৰু বৈতুল মকদিছৰ সন্মুখীন হোৱাটো নিষেধ কৰিছিল। আবু দাউদে ক’লে; আবু জাইদ বানু ছা'লাবাহৰ এজন পূৰ্বৰ সহায়।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 10
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَيْءٌ يَسْتُرُكَ فَلَا بَأْسَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা বিন ফাৰিছে] আমাক [শ্বাফৱান বিন ইছা] [আল হাছান বিন ড্জাকৱান]ৰ পৰা [মাৰৱান আল আছফৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; এবাৰ [ইবনে উমৰ] তেওঁৰ উটটো কিবলাৰ ফালে মুখ কৰি দেখিছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ বহিল আৰু তাৰ ফালে মুখ কৰি প্ৰস্ৰাৱ কৰিলে, তাৰ পিছত মই সুধিলোঁ; 'হে আবু আব্দুৰহমান, এইটো নিষিদ্ধ নহয়নে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'ঠিক আছে, কিন্তু যদি আপুনি মুকলি ঠাইত কৰে, যদি আপোনাৰ আৰু কিবলাৰ মাজত কিবা এটাই আপোনাক আবৰি ৰাখিছে, তেন্তে সেয়া ঠিকেই আছে'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 11
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَلَقَدْ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الْبَيْتِ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ
আমাক [আব্দুল্লাহ বিন মছলামাহ] [মালিকৰ] পৰা [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা বিন হাব্বানৰ] পৰা [তেওঁৰ ককাক, ৱাছি’ বিন হাব্বান]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে মই এবাৰ এটা ঘৰৰ চাদত উঠিছিলো, তাৰ পিছত দেখিছিলো ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক দুটা ইটাৰ ওপৰত বৈতুল মকদিছৰ ফালে মুখ কৰি থকা অৱস্থাত শৌচৰ অৱস্থাত।'
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 12
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَا
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰে] আমাক কৈছে [ৱাহব বিন জাৰিৰে] আমাক কৈছে [মোৰ দেউতা] তেওঁ কৈছিল; মই এবাৰ শুনিছিলো [মুহাম্মাদ বিন ইছহাকে] [আবান বিন ছালিহ]ৰ পৰা [মুজাহিদৰ] পৰা [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা এটা হাদীছ কোৱা বুলি তেওঁ কৈছিল; নবিউল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আমাক প্ৰস্ৰাৱ কৰাৰ সময়ত কিবলাৰ মুখামুখি হোৱাটো মানা কৰিছিল, তাৰ পিছত মই তেওঁক মৃত্যুৰ এবছৰ আগতে দেখিছিলো, কিবলাৰ সন্মুখত প্ৰস্ৰাৱ কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 13
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ حَاجَةً لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ قَالَ أَبُو عِيسَى الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بِهِ
আমাক কোৱা হৈছে [জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক [ৱাকি’] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা [এজন মানুহ]ৰ পৰা কৈছে যে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যেতিয়া নিজকে সকাহ দিব বিচাৰিছিল, তেতিয়ালৈকে তেওঁ মাটিৰ ওচৰত নপৰালৈকে কাপোৰ তুলি লোৱা নাছিল। আবু দাউদে ক’লে; [আব্দুছালাম বিন হাৰ্ব] দ্বাৰা [আল আ'মাছি]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা বৰ্ণিত, কিন্তু তেওঁ -আল আ'মাছি- ধা'ইফ। আবু ইছা আৰ ৰামলিয়ে ক’লে; আমাক কৈছে আহমদ বিন আল ৱালিদে আমাক কৈছে আমৰু বিন আউনে আমাক এই হাদীছৰ সৈতে আব্দুছালামক কৈছে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 14
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَخْرُجْ الرَّجُلَانِ يَضْرِبَانِ الْغَائِطَ كَاشِفَيْنِ عَنْ عَوْرَتِهِمَا يَتَحَدَّثَانِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَمْقُتُ عَلَى ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন উমৰ বিন মাইছাৰা] আমাক কৈছে [ইবনু মাহদীয়ে] আমাক [ইক্ৰিমাহ বিন আম্মাৰ] [ইয়াহ্যা বিন আবু কাথিৰ]ৰ পৰা [হিলাল বিন ইয়াদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মোক [আবু ছাইদক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; এবাৰ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলো যে, ‘দুয়োৰে গোপন অংগ উন্মুক্ত হৈ থকাৰ সময়ত দুজন মানুহক শৌচ কৰিবলৈ কোনো ঠাইলৈ যাবলৈ নিদিব, তাৰ পিছত কথা পাতিব, কাৰণ সঁচাকৈয়ে আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই সেইটো ঘৃণা কৰে’। আবু দাউদে ক’লে; এই বাক্যটো ইক্ৰিমা বিন আম্মাৰৰ বাহিৰে উচ্চাৰণ কৰা নাছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 15
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَيَمَّمَ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
আমাক কোৱা হৈছে যে [উছমান] আৰু [আবু বকৰ], দুয়োজনেই আবু চিয়াবাৰ পুত্ৰ, তেওঁলোকে কৈছিল; আমাক [উমৰ বিন ছা’দ] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [আধ ধাহক বিন উছমান]ৰ পৰা [নাফী’]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; এবাৰ এজন মানুহে প্ৰস্ৰাৱ কৰি থাকোঁতে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছিল, তাৰ পিছত মানুহজনে তেওঁক হেল্ল’ ক’লে, কিন্তু তেওঁ ছালামৰ কোনো উত্তৰ নিদিলে। আবু দাউদে ক’লে; ইবনে উমৰ আদিৰ পৰা বর্ণিত হৈছে, যেতিয়া হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তায়াম্মুম কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ মানুহজনৰ ছালামৰ উত্তৰ দিলে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ عَنْ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ أَنَّهُأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا عَلَى طُهْرٍ أَوْ قَالَ عَلَى طَهَارَةٍ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুছানা] আমাক কৈছে [আব্দুল আ’লা] আমাক [ছাইদ] [কাতাদা]ৰ পৰা [আল হাছান]ৰ পৰা [হুদাইন বিন আল মুণ্ডিৰ আবি ছাছান]ৰ পৰা [আল মুহাজিৰ বিন কুনফুজ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ এবাৰ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক লগ পাইছিল যেতিয়া তেওঁ প্ৰস্ৰাৱ কৰি আছিল, তাৰ পিছত তেওঁ নবীক নমস্কাৰ জনাইছিল, কিন্তু অজু নকৰালৈকে তেওঁ নিজৰ অভিবাদনৰ উত্তৰ নিদিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক্ষমা খুজিলে আৰু ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে মই আল্লাহ তাআলাৰ নাম উল্লেখ কৰিবলৈ ভাল নাপাওঁ যদিহে সেয়া বিশুদ্ধ নহয়’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 17
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ يَعْنِي الْفَأْفَاءَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল আলাই] আমাক [ইবনে আবি জাইদাহ] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [খালিদ বিন চালামাৰ] পৰা, অৰ্থাৎ আল ফা`ফা] [আল বাহিৰ] পৰা [উৰৱাহ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম সদায় আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ জিকিৰ কৰে তেওঁ থকা প্ৰতিটো অৱস্থাতে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 18
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ وَضَعَ خَاتَمَهُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ وَالْوَهْمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا هَمَّامٌ
আমাক [নাশ্বৰ বিন আলী] [আবু আলী আল হানাফী]ৰ পৰা [হাম্মাম]ৰ পৰা [ইবনে জুৰাইজ]ৰ পৰা [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যেতিয়া শৌচাগাৰত প্ৰৱেশ কৰিব বিচাৰিছিল তেতিয়া তেওঁ আঙঠি খুলিছিল। আবু দাউদে ক’লে; এইটো এটা বেয়া হাদীছ, আনহাতে [ইবনে জুৰাইজ]ৰ পৰা [জিয়াদ বিন ছাআদ]ৰ পৰা [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা যিটো জনা যায়, সেয়া হ’ল হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ৰূপৰ আঙঠি ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত পেলাই দিছিল। ইয়াত ভুল হাম্মামৰ পৰা, আৰু এই হাদীছ হাম্মামৰ পৰা বাদে বৰ্ণিত হোৱা নাছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 19
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ هَنَّادٌ يَسْتَتِرُ مَكَانَ يَسْتَنْزِهُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَسْتَنْزِهُ
আমাক কৈছে [জুহাইৰ বিন হাৰ্ব] আৰু [হান্নাদ বিন আছ ছাৰী] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক কৈছে [ৱাকি’] আমাক কৈছে [আল আ’মাছি] তেওঁ কৈছিল; মই [মুজাহিদে] [থাউছ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কোৱা শুনিলোঁ যে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ দুখন কবৰৰ কাষেৰে পাৰ হৈ কৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে দুয়োৰে শাস্তি দিয়া হৈছে, আৰু দুয়োৰে ডাঙৰ ডাঙৰ পাপৰ শাস্তি দিয়া হোৱা নাই। এইজনৰ কথা ক’বলৈ গ’লে, তেওঁ প্ৰস্ৰাৱৰ পৰা নিজকে শুদ্ধ নকৰাৰ বাবে, আনহাতে এইজনে নমিমাহৰ সৈতে খোজ দিয়াৰ বাবে’। তাৰ পিছত কাৰোবাক তিতা খেজুৰৰ ডাল এটা ল’বলৈ আদেশ দিলে, তাৰ পিছত আধা কাটি দিলে, তাৰ পিছত এই কবৰত ৰোপণ কৰি আন এটা কবৰত এটা ৰোপণ কৰিলে, আৰু ক’লে: ‘আশাকৰোঁ শুকান নহ’লে দুয়োটাকে লঘু কৰিব পাৰিব’। হান্নাদে লফাজ যস্তাতিৰৰ সৈতে যস্তানজিহ ঠাইত বৰ্ণিত। আমাক কৈছে [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [জাৰিৰ] [মনছুৰ]ৰ পৰা [মুজাহিদৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, যাৰ অৰ্থ ওপৰৰ শব্দ, তেওঁ কয়; 'তেওঁ প্ৰস্ৰাৱৰ পৰা নিজকে ঢাকি ৰখা নাছিল', আনহাতে মুআৱিয়াই কৈছিল; 'তেওঁ বিশুদ্ধ নহয়'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 20
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ جِلْدِ أَحَدِهِمْ و قَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَسَدِ أَحَدِهِمْ
আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] আমাক কৈছে [আব্দুলৱাহিদ বিন জিয়াদে] আমাক [আল আ’মাছিয়ে] [জাইদ বিন ৱাহব]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন হাছানাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মই এবাৰ আমৰু বিন আল আছৰ লগত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক লগ কৰিবলৈ গৈছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ ঢাল লৈ ওলাই আহিছিল, তাৰ পিছত তাৰ দ্বাৰা নিজকে ঢাকি প্ৰস্ৰাৱ কৰিছিল। গতিকে আমি কওঁ; 'চাওক, মহিলাই প্ৰস্ৰাৱ কৰাৰ দৰে প্ৰস্ৰাৱ কৰে'। নবীয়ে এই কথা শুনি ক’লে, ‘আপুনি নাজানেনে ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলৰ এজনে কি পালে? আগতে যেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলে প্ৰস্ৰাৱৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰস্ৰাৱৰ দাগ থকা অংশটো কাটি পেলাইছিল, তাৰ পিছত সেই ব্যক্তিজনে তেওঁলোকক এই কাম কৰিবলৈ নিষেধ কৰিছিল, গতিকে তেওঁলোকৰ কবৰত শাস্তি দিয়া হৈছিল'। আবু দাউদে ক’লে; [মনছুৰে] এই হাদীছৰ সন্দৰ্ভত [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ উল্লেখ কৰিছে; -অৰ্থাৎ ইয়াৰে এজনৰ ছাল স্পৰ্শ কৰিলে। ইফালে [আছিম] [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা ক’লে, তেওঁ ক’লে: ‘তেওঁলোকৰ এজনৰ মৃতদেহ’।
