Imam Darimi : 2821
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ كَانَ لَا يَرُدُّ عَلَى أَخٍ لِأُمٍّ مَعَ أُمٍّ وَلَا عَلَى جَدَّةٍ إِذَا كَانَ مَعَهَا غَيْرُهَا مَنْ لَهُ فَرِيضَةٌ وَلَا عَلَى ابْنَةِ ابْنٍ مَعَ ابْنَةِ الصُّلْبِ وَلَا عَلَى امْرَأَةٍ وَزَوْجٍ وَكَانَ عَلِيٌّ يَرُدُّ عَلَى كُلِّ ذِي سَهْمٍ إِلَّا الْمَرْأَةَ وَالزَّوْجَ
[Muhammad bin Yusuf]-ek [Sufyan]-ek [Muhammad bin Salim]-engandik [Ash Sya'bi]-rengandik kontatu zigun [Ibn Mas'udek] ez ziola herentziaren gainerakoa amaren aldeko anaiari itzuli, bere amarekin zegoenari, ezta amonari ere, aldez aurretik zehaztutako zati bat zuten beste oinordeko batzuekin bazegoen, ezta bere semearen alabari banatu ere, bere alaba biologikoarekin bazegoen, ezta bere emazteari eta senarrari ere. [Ali]-ek, berriz, bere emaztea eta senarra izan ezik zati bat zuten guztiei banatutako herentziaren gainerakoa itzuli zien.