Imam Darimi : 2821

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ كَانَ لَا يَرُدُّ عَلَى أَخٍ لِأُمٍّ مَعَ أُمٍّ وَلَا عَلَى جَدَّةٍ إِذَا كَانَ مَعَهَا غَيْرُهَا مَنْ لَهُ فَرِيضَةٌ وَلَا عَلَى ابْنَةِ ابْنٍ مَعَ ابْنَةِ الصُّلْبِ وَلَا عَلَى امْرَأَةٍ وَزَوْجٍ وَكَانَ عَلِيٌّ يَرُدُّ عَلَى كُلِّ ذِي سَهْمٍ إِلَّا الْمَرْأَةَ وَالزَّوْجَ

Dywedodd [Muhammad bin Yusuf] wrthym [Sufyan] gan [Muhammad bin Salim] gan [Ash Sya'bi] na ddychwelodd [Ibn Mas'ud] weddill yr etifeddiaeth i'w frawd mamol a oedd gyda'i fam, ac na'i dychwelodd i'w nain os oedd hi gydag etifeddion eraill a oedd â chyfran benodol, ac na'i dosbarthodd i ferch ei fab os oedd hi gyda'i ferch fiolegol, ac na'i dosbarthodd i'w wraig a'i ŵr. Tra dychwelodd [Ali] weddill yr etifeddiaeth a oedd wedi'i dosbarthu i bawb a oedd â chyfran ac eithrio ei wraig a'i ŵr.