Hukum tentang memakan hasil buruan anjing terlatih dan panah yang dilepaskan dengan menyebut nama Allah

Imam Darimi : 1924

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ فَإِنَّهُ وَقِيذٌ فَلَا تَأْكُلْ

اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] عبدالله بن ابو الصفر کان [عاشق شيعبي] کان، هن چيو ته مون [عدي بن حاتم] کي چوندي ٻڌو آهي ته مون رسول الله ﷺ کان انهن تيرن بابت پڇيو جيڪي شڪار کي ڪُندن واري حصي تي لڳن ٿا. پاڻ فرمايائون ته جيڪڏهن اهو تيز حصي تي لڳي ته ان کي کائو ۽ جيڪڏهن ڪُندن واري حصي تي لڳي ته اهو هڪ جانور آهي جيڪو ڪُندن واري شيءِ جي لڳڻ سان مري ويو آهي، تنهن ڪري ان کي نه کائو.