Membebaskan budak dan menikahinya mendapat dua pahala

Imam Bukhari : 3875

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَسِرْنَا لَيْلًا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لِعَامِرٍ يَا عَامِرُ أَلَا تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلًا شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَاوَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَافَاغْفِرْ فِدَاءً لَكَ مَا أَبْقَيْنَاوَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَاوَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَاإِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَبَيْنَاوَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَافَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا السَّائِقُ قَالُوا عَامِرُ بْنُ الْأَكْوَعِ قَالَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ قَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَوْلَا أَمْتَعْتَنَا بِهِ فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ فَحَاصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى فَتَحَهَا عَلَيْهِمْ فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ مَسَاءَ الْيَوْمِ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَيِّ شَيْءٍ تُوقِدُونَ قَالُوا عَلَى لَحْمٍ قَالَ عَلَى أَيِّ لَحْمٍ قَالُوا لَحْمِ حُمُرِ الْإِنْسِيَّةِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْرِيقُوهَا وَاكْسِرُوهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ نُهَرِيقُهَا وَنَغْسِلُهَا قَالَ أَوْ ذَاكَ فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ قَصِيرًا فَتَنَاوَلَ بِهِ سَاقَ يَهُودِيٍّ لِيَضْرِبَهُ وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ فَأَصَابَ عَيْنَ رُكْبَةِ عَامِرٍ فَمَاتَ مِنْهُ قَالَ فَلَمَّا قَفَلُوا قَالَ سَلَمَةُ رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي قَالَ مَا لَكَ قُلْتُ لَهُ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبَ مَنْ قَالَهُ إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ مَشَى بِهَا مِثْلَهُحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ قَالَ نَشَأَ بِهَا

Һөйләне беҙгә [Ғабдуллаһ бин Мәсләмә] беҙгә [Хәтим бин Исмәғил] [Йәзид бин Әбү Ғөбәйдтән] [Сәләмә бин Әл Әкүә рәдлиаллаһу әнһү] тип әйтте; «Беҙ төндә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән Хәйбәр яғына бара инек, шул саҡта төркөмдән бер кеше Әмиргә; — Эй, Әмир, шиғырыңдың шиғырҙарыңды беҙгә тыңлаһаң, яҡшыраҡ булмаҫмы? -'Әмир оҫта шағир- ​​Шулай итеп, ул төркөмгә шиғыр йырлай башланы. Ул әйтте; — Йә Аллаһ, Һин арҡала булмаһаң, әлбиттә, беҙгә тура юл эләкмәҫ инек. Беҙ шәдәҡә бирмәйбеҙ, намаҙ ҙа уҡымаясаҡбыҙ. Беҙҙең иғтибарһыҙ ҡалдырған эштәребеҙ өсөн Үҙең өсөн фидиә итеп ғәфү ит, зинһар. Дошман менән осрашҡанда аяҡтарыбыҙҙы нығытығыҙ. Беҙгә тыныслыҡ бир. Ысынында, беҙгә саҡырылһа, беҙ уның артынан эйәрергә теләмәҫ инек. Әммә шул саҡырыу менән улар беҙгә килде». Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Кем ул һыҙғырыу? Улар яуап бирҙе; ''Әмир бин Әл Аква''. Ул: «Аллаһ уға рәхмәтле булһын», — тигән. Ҡапыл бер ир әйтте; — Шулай булырға тейеш, эй, Нәбиулла. -Нисек булыр ине- әгәр һеҙ беҙҙе был менән ҡыуандырмаһағыҙ'. Шунан Хәйбәрҙе ҡаманыҡ, бик ас булғансы. Шунан һуң Аллаһ Тәғәлә уны яулап ала. Кискә табан, йәғни Хәйбәрҙе яулап алған тәүге көндө, кешеләр пәйғәмбәребеҙҙең саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең: «Нимә ул ут? Ни өсөн ул ҡабыҙылған?'. Улар яуап бирҙе; 'Ит бешерергә'. Ул: «Ниндәй ит?» Улар яуап бирҙе; — Ишәк итен өйрәтергә. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Ҡауыттарҙы түгегеҙ һәм ватығыҙ», — тигән. Бер кеше һораны; «Эй, Аллаһ Рәсүле, беҙ уны түгеп, һуңынан йыумайбыҙмы?». Ул: «Йәки шулай», — тине. Ғәскәр төркөмдәре бер-береһенә ҡарап торғанда, Әмир ҡыҫҡа ҡылысын алып килә, шунан йәһүдтең аяғының быҙауын ҡырҡырға тип һелкетә. Әммә ҡылысы аяғына эләгеп, Әмирҙең тояғын йәрәхәтләй, шуға күрә ул ҡолап төшә. Сәләмә әйтте; — Улар ҡайтҡас, Сәләмә әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм мине күреп, шунан ҡулымдан тотоп, әйтте; — Нимә булды һиңә? Мин уға әйттем; — Атайым менән әсәйем хаҡына йолом итеп, әфәндем. Кешеләр «Әмир файҙаһыҙ эштәр эшләгән» тип уйлай ине. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һораған: «Улар ялған һөйләй. Кем әйтте? Ысынлап та, ул ике сауап аласаҡ». -Ике бармағын бергә ҡушты- 'Ысынлап та, ул ныҡышмалы һуғышҡан мөжәһит ине. Ғәрәптәр бик аҙ ғына уның эшен эшләй алыр ине». Беҙгә [Ҡотәйбә] беҙгә [Хатимға] әйткәнен әйткәндән һуң, ул әйтте; -Башҡа риүәйәттәрҙә нәҫә биһәә һүҙбәйләнеше ҡулланыла, уны миҫалға килтереүҙе аңлата.