Rasulullah shallallahu 'alaihi wasalam jika ingin mendoakan keselamatan kepada seseorang beliau selalu qunut setelah rukuk

इमाम दारिमी : 1547

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ وَيَجْهَرُ بِذَلِكَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِحَيَّيْنِ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ }

हे आम्हाला [याह्या बिन हसन] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्राहिम बिन साद] यांच्याकडून, त्यांनी [अज़-जुहरी] यांच्याकडून, त्यांनी [इब्न अल-मुसय्याब] यांच्याकडून आणि [अबू सलामा बिन अब्दुर्रहमान] यांनी [अबू हुरैरा] यांच्याकडून सांगितले की, अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) जेव्हा कोणावर दुर्भाग्य ओढवू इच्छित असत किंवा कोणासाठी आशीर्वाद मागू इच्छित असत, तेव्हा ते रुकू' नंतर क़ुनूत करायचे. कदाचित 'समिअल्लाहु लिमान हमीदह, रब्बनाा व लकल हम्दु' (अल्लाहु त्यांचे स्तुति करणाऱ्यांचे स्तुति ऐकतो. हे आमच्या प्रभू, तुझ्यासाठीच सर्व स्तुती आहे), तो प्रार्थना करायचा: 'हे अल्लाह, अल-वलीद बिन अल-वलीद, सलामाह बिन हिशाम, आय्याश बिन अबू रबीआह आणि दुर्बल मुसलमानांना वाचव.' हे अल्लाह, मुदलारवर तुझी शिक्षा तीव्र कर; त्यांना युसुफच्या काळातील दुष्काळासारखा दुष्काळ दे." त्यांनी ही प्रार्थना पुन्हा केली. आणि ते त्यांच्या प्रार्थनेच्या एका भागात—फज्रच्या नमाजात—"हे अल्लाह, फलाना आणि फलानावर शाप घाल" असे म्हणत. त्यांनी अरब गावांपैकी दोन गावांची नावे घेतली. मग सर्वोच्च अल्लाहने हा आयत अवतरित केला: '(तुमचा त्यांच्या व्यवहारात काहीच वाटा नाही, मग अल्लाह त्यांचे तौबा स्वीकारो किंवा त्यांना शिक्षा देो; कारण ते खरोखरच अत्याचारी आहेत)' (कुरआन ३:१२८).