Imam Darimi : 1074
أَخْبَرَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كُنَّ نِسَاؤُنَا يَخْتَضِبْنَ بِاللَّيْلِ فَإِذَا أَصْبَحْنَ فَتَحْنَهُ فَتَوَضَّأْنَ وَصَلَّيْنَ ثُمَّ يَخْتَضِبْنَ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الظُّهْرِ فَتَحْنَهُ فَتَوَضَّأْنَ وَصَلَّيْنَ فَأَحْسَنَّ خِضَابَهُ وَلَا يَمْنَعُ مِنْ الصَّلَاةِ
[Affanek] jakinarazi digu [Abu 'Awanah-ek] [Qatadah-tik] [Abu Mijlaz-etik] [Ibn Abbas] radliallahu 'anhu-rengandik kontatu digula: 'Gure emazteek ilea tindatzen dute gauez, egunsentia iristen denean garbitu, abluzioa egiten dute eta otoitz egiten dute, gero otoitzaren ondoren berriro tindatzen dute ilea, eta eguerdia iristen denean tindagaia garbitu eta abluzioa egiten dute eta gero otoitz egiten dute, gero tindagaia hobetzen dute, eta -horrek- ez du otoitza eragozten'.