Imam Darimi : 1074

أَخْبَرَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كُنَّ نِسَاؤُنَا يَخْتَضِبْنَ بِاللَّيْلِ فَإِذَا أَصْبَحْنَ فَتَحْنَهُ فَتَوَضَّأْنَ وَصَلَّيْنَ ثُمَّ يَخْتَضِبْنَ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الظُّهْرِ فَتَحْنَهُ فَتَوَضَّأْنَ وَصَلَّيْنَ فَأَحْسَنَّ خِضَابَهُ وَلَا يَمْنَعُ مِنْ الصَّلَاةِ

Mae [Affan] wedi adrodd i ni fod [Abu 'Awanah] wedi adrodd i ni o [Qatadah] gan [Abu Mijlaz] gan [Ibn Abbas] radliallahu 'anhu dywedodd: 'Mae ein gwragedd yn lliwio eu gwallt yn y nos, pan fydd amser y wawr yn agosáu maent yn ei lanhau, yn perfformio ymolchi, ac yn gweddïo, yna ar ôl gweddi maent yn lliwio eu gwallt eto, a phan ddaw amser canol dydd maent yn glanhau'r llifyn ac yn perfformio ymolchi ac yna'n gweddïo, yna maent yn gwella eu llifyn, ac -nid yw hynny- yn atal gweddi'.