Imam Darimi : 1074

أَخْبَرَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كُنَّ نِسَاؤُنَا يَخْتَضِبْنَ بِاللَّيْلِ فَإِذَا أَصْبَحْنَ فَتَحْنَهُ فَتَوَضَّأْنَ وَصَلَّيْنَ ثُمَّ يَخْتَضِبْنَ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الظُّهْرِ فَتَحْنَهُ فَتَوَضَّأْنَ وَصَلَّيْنَ فَأَحْسَنَّ خِضَابَهُ وَلَا يَمْنَعُ مِنْ الصَّلَاةِ

Ua faʻailoa mai ia i matou ['Affan] ua ia faʻamatala mai ia i matou [Abu 'Awanah] mai ia [Qatadah] mai ia [Abu Mijlaz] mai ia [Ibn Abbas] Radliallahu Anhu na ia fai mai; 'E vali e a matou avā o latou lauulu i le pō, a oʻo i le tafa o ata, latou te faʻamamāina, faʻamamāina, ma tatalo, ona maeʻa lea o le tatalo ona latou toe valiina lea o latou lauulu, ma a oʻo i le taimi o le Dhuhur latou te faʻamamāina le vali ma faʻamamāina ona tatalo lea, ona latou faʻaleleia lea o le vali, ma -o lena mea- e leʻi faʻalavelaveina ai le tatalo'.