Peristiwa Perang Uhud: Ujian pasukan pemanah, keteguhan Umar RA, dan penegasan Tauhid atas kesyirikan
Imam Bukhari : 3760
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّجَّالَةِ يَوْمَ أُحُدٍ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ وَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ فَذَاكَ إِذْ يَدْعُوهُمْ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ
Ang’ambye [‘Amru bin Khalid] atugambye [Zuhair] atugambye [Abu Ishaq] yagamba, nawulira [Al Barra` bin ‘Azib] radliallahu ‘anhuma nga agamba nti, ‘Nabbi sallallaahu ‘alaihi wasallam lumu yafuula Abdullah bin Jubair omuduumizi w’amagye g’ebigere mu lutalo lw’e Uhud. Olwo ne badduka ne basaasaana, ekyo kye kyali -ekyaliwo- Omutume eyali mu mikwano gyo abalala bwe yayita amagye go ag’emabega’.