Rasulullah berpindah ke mimbar, pohon kurma merintih atau menangis dan kemudian Nabi menenangkannya

Imam Darimi : 32

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ عَبْدِ الْمُؤْمِنِ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنِي ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ فَكَانَ يَشُقُّ عَلَيْهِ قِيَامُهُ فَأُتِيَ بِجِذْعِ نَخْلَةٍ فَحُفِرَ لَهُ وَأُقِيمَ إِلَى جَنْبِهِ قَائِمًا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ فَطَالَ الْقِيَامُ عَلَيْهِ اسْتَنَدَ إِلَيْهِ فَاتَّكَأَ عَلَيْهِ فَبَصُرَ بِهِ رَجُلٌ كَانَ وَرَدَ الْمَدِينَةَ فَرَآهُ قَائِمًا إِلَى جَنْبِ ذَلِكَ الْجِذْعِ فَقَالَ لِمَنْ يَلِيهِ مِنْ النَّاسِ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَحْمَدُنِي فِي شَيْءٍ يَرْفُقُ بِهِ لَصَنَعْتُ لَهُ مَجْلِسًا يَقُومُ عَلَيْهِ فَإِنْ شَاءَ جَلَسَ مَا شَاءَ وَإِنْ شَاءَ قَامَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ائْتُونِي بِهِ فَأَتَوْهُ بِهِ فَأُمِرَ أَنْ يَصْنَعَ لَهُ هَذِهِ الْمَرَاقِيَ الثَّلَاثَ أَوْ الْأَرْبَعَ هِيَ الْآنَ فِي مِنْبَرِ الْمَدِينَةِ فَوَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ رَاحَةً فَلَمَّا فَارَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجِذْعَ وَعَمَدَ إِلَى هَذِهِ الَّتِي صُنِعَتْ لَهُ جَزِعَ الْجِذْعُ فَحَنَّ كَمَا تَحِنُّ النَّاقَةُ حِينَ فَارَقَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَعَمَ ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ حَنِينَ الْجِذْعِ رَجَعَ إِلَيْهِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ وَقَالَ اخْتَرْ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْمَكَانِ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ فَتَكُونَ كَمَا كُنْتَ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْجَنَّةِ فَتَشْرَبَ مِنْ أَنْهَارِهَا وَعُيُونِهَا فَيَحْسُنُ نَبْتُكَ وَتُثْمِرُ فَيَأْكُلَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ مِنْ ثَمَرَتِكَ وَنَخْلِكَ فَعَلْتُ فَزَعَمَ أَنَّهُ سَمِعَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ لَهُ نَعَمْ قَدْ فَعَلْتُ مَرَّتَيْنِ فَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اخْتَارَ أَنْ أَغْرِسَهُ فِي الْجَنَّةِ

اسان کي [محمد بن حميد] ٻڌايو آهي [تميم بن عبدالمڪمن] اسان کي ٻڌايو آهي [صالح بن حيان] مون کي [ابن بريده] ٻڌايو آهي [پنهنجي پيءُ] کان، هن چيو ته: شروع ۾، رسول الله ﷺ بيٺي وعظ ڪندا هئا، ۽ هو گهڻي وقت تائين بيٺو رهيو. تنهن ڪري اهو سندس لاءِ تمام گهڻو ڏکيو هو. پوءِ هن کجيءَ جا پن ڪڍيا، زمين مان هڪ تلاءُ ٺاهيو، ۽ کجيءَ جو وڻ رسول الله ﷺ جي ڀرسان لڳايو ته جيئن هو ان کي بيهڻ وقت استعمال ڪري سگهي. جيڪڏهن نبي ﷺ وعظ ڪيو ۽ گهڻي وقت تائين بيٺو رهيو، ته هو کجيءَ جي وڻ تي ٽيڪ ڏئي ويٺو. هڪ ماڻهو جيڪو تازو مديني آيو هو، اهو واقعو ڏٺو، هو کجيءَ جي وڻ جي ڀرسان بيٺو هو. تنهن ڪري ان ماڻهوءَ پنهنجي پريشاني پنهنجي آس پاس جي ماڻهن کي ٻڌائي. 'جيڪڏهن مون کي خبر هجي ها ته محمد منهنجي ڪنهن ڪم جي تعريف ڪندو جيڪو سندس بار گهٽائڻ لاءِ ڪندو، ته مان ان لاءِ هڪ جاءِ ٺاهي ڇڏيان ها جنهن تي هو بيٺو هجي ها، جيڪڏهن چاهي ته ويٺي سگهي ها ۽ جيڪڏهن چاهي ته ان جاءِ تي بيٺو هجي ها.' پوءِ هي معاملو رسول الله ﷺ تائين پهچايو ويو ۽ پاڻ فرمايو ته؛ 'ان شخص کي منهنجي سامهون آڻيو'. پوءِ هن شخص کي اندر آندو ويو ۽ حڪم ڏنو ويو ته ٽن يا چار قدمن واري هڪ سيڙهي ٺاهيو جيئن هاڻي مديني جي منبر تي آهي. رسول الله ﷺ ان سان آرامده محسوس ڪيو. جڏهن هن وڻ جي ٿڙ کي ڇڏي ڏنو - جيڪو هن اڳ ۾ استعمال ڪيو هو - ۽ منبر تي ٽيڪ ڏني جيڪا هن لاءِ ٺاهي وئي هئي، ته کجيءَ جو وڻ اداس محسوس ٿيو ۽ اُٺ جي ڪراهت وانگر ڪراهت ڪئي جڏهن رسول الله ﷺ ان کي ڇڏي ڏنو. ابن بريده پنهنجي پيءُ کان روايت ڪئي ته رسول الله ﷺ جڏهن کجيءَ جي ڪراهت ٻڌي ته هن ٻيهر پنهنجو هٿ ان تي رکيو ۽ چيو؛ 'چونڊيو ته مان توکي واپس تنهنجي اصل جاءِ تي پوکيان يا بعد ۾ توکي جنت ۾ پوکيان ته جيئن تون دريائن ۽ چشمن مان چوسي سگهين جيڪي تنهنجي واڌ ويجهه کي سٺو ۽ ميوو ڏين، ۽ الله جا اولياءَ تنهنجا ميوا - کجور - کائي سگهن. ' ابن بريده جي پيءُ جو خيال هو ته هن رسول الله ﷺ کان ٻڌو آهي، هن کجور جي وڻ کي چيو؛ 'ٺيڪ آهي، مون اهو ڪيو آهي - نبي ﷺ پنهنجا لفظ ٻه ڀيرا ورجايا. ' پوءِ رسول الله ﷺ کان پڇيو ويو ۽ هن جواب ڏنو؛ ٿڙ مون لاءِ جنت ۾ بعد ۾ پوکڻ لاءِ چونڊيندو آهي.