Kejadian dibelahnya dada Nabi Muhammad SAW

Imam Bukhari : 336

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ أَبُو ذَرٍّ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فُرِجَ عَنْ سَقْفِ بَيْتِي وَأَنَا بِمَكَّةَ فَنَزَلَ جِبْرِيلُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفَرَجَ صَدْرِي ثُمَّ غَسَلَهُ بِمَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ جَاءَ بِطَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ مُمْتَلِئٍ حِكْمَةً وَإِيمَانًا فَأَفْرَغَهُ فِي صَدْرِي ثُمَّ أَطْبَقَهُ ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِي فَعَرَجَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَلَمَّا جِئْتُ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا قَالَ جِبْرِيلُ لِخَازِنِ السَّمَاءِ افْتَحْ قَالَ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا جِبْرِيلُ قَالَ هَلْ مَعَكَ أَحَدٌ قَالَ نَعَمْ مَعِي مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ فَلَمَّا فَتَحَ عَلَوْنَا السَّمَاءَ الدُّنْيَا فَإِذَا رَجُلٌ قَاعِدٌ عَلَى يَمِينِهِ أَسْوِدَةٌ وَعَلَى يَسَارِهِ أَسْوِدَةٌ إِذَا نَظَرَ قِبَلَ يَمِينِهِ ضَحِكَ وَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ يَسَارِهِ بَكَى فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالِابْنِ الصَّالِحِ قُلْتُ لِجِبْرِيلَ مَنْ هَذَا قَال هَذَا آدَمُ وَهَذِهِ الْأَسْوِدَةُ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ نَسَمُ بَنِيهِ فَأَهْلُ الْيَمِينِ مِنْهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَالْأَسْوِدَةُ الَّتِي عَنْ شِمَالِهِ أَهْلُ النَّارِ فَإِذَا نَظَرَ عَنْ يَمِينِهِ ضَحِكَ وَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ شِمَالِهِ بَكَى حَتَّى عَرَجَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الثَّانِيَةِ فَقَالَ لِخَازِنِهَا افْتَحْ فَقَالَ لَهُ خَازِنِهَا مِثْلَ مَا قَالَ الْأَوَّلُ فَفَتَحَ قَالَ أَنَسٌ فَذَكَرَ أَنَّهُ وَجَدَ فِي السَّمَوَاتِ آدَمَ وَإِدْرِيسَ وَمُوسَى وَعِيسَى وَإِبْرَاهِيمَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ وَلَمْ يُثْبِتْ كَيْفَ مَنَازِلُهُمْ غَيْرَ أَنَّهُ ذَكَرَ أَنَّهُ وَجَدَ آدَمَ فِي السَّمَاءِ الدُّنْيَا وَإِبْرَاهِيمَ فِي السَّمَاءِ السَّادِسَةِ قَالَ أَنَسٌ فَلَمَّا مَرَّ جِبْرِيلُ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِدْرِيسَ قَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالْأَخِ الصَّالِحِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا إِدْرِيسُ ثُمَّ مَرَرْتُ بِمُوسَى فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالْأَخِ الصَّالِحِ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا مُوسَى ثُمَّ مَرَرْتُ بِعِيسَى فَقَالَ مَرْحَبًا بِالْأَخِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا عِيسَى ثُمَّ مَرَرْتُ بِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالِابْنِ الصَّالِحِ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا إِبْرَاهِيمُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي ابْنُ حَزْمٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَأَبَا حَبَّةَ الْأَنْصَارِيَّ كَانَا يَقُولَانِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ عُرِجَ بِي حَتَّى ظَهَرْتُ لِمُسْتَوَى أَسْمَعُ فِيهِ صَرِيفَ الْأَقْلَامِ قَالَ ابْنُ حَزْمٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى أُمَّتِي خَمْسِينَ صَلَاةً فَرَجَعْتُ بِذَلِكَ حَتَّى مَرَرْتُ عَلَى مُوسَى فَقَالَ مَا فَرَضَ اللَّهُ لَكَ عَلَى أُمَّتِكَ قُلْتُ فَرَضَ خَمْسِينَ صَلَاةً قَالَ فَارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لَا تُطِيقُ ذَلِكَ فَرَاجَعْتُ فَوَضَعَ شَطْرَهَا فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى قُلْتُ وَضَعَ شَطْرَهَا فَقَالَ رَاجِعْ رَبَّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لَا تُطِيقُ فَرَاجَعْتُ فَوَضَعَ شَطْرَهَا فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لَا تُطِيقُ ذَلِكَ فَرَاجَعْتُهُ فَقَالَ هِيَ خَمْسٌ وَهِيَ خَمْسُونَ لَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقَالَ رَاجِعْ رَبَّكَ فَقُلْتُ اسْتَحْيَيْتُ مِنْ رَبِّي ثُمَّ انْطَلَقَ بِي حَتَّى انْتَهَى بِي إِلَى سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى وَغَشِيَهَا أَلْوَانٌ لَا أَدْرِي مَا هِيَ ثُمَّ أُدْخِلْتُ الْجَنَّةَ فَإِذَا فِيهَا حَبَايِلُ اللُّؤْلُؤِ وَإِذَا تُرَابُهَا الْمِسْكُ

আমাক কোৱা হৈছে [ইয়াহ্যা বিন বুকাইৰে] কৈছে, আমাক [আল লাইতছ] [ইউনুছৰ] পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, [আবু জাৰে] বৰ্ণিত কৰিছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছিল: ‘যেতিয়া মই মক্কাত আছিলো তেতিয়া মোৰ ঘৰৰ চালখন খোল খালে, হঠাতে ফেৰেস্তা জিব্ৰিল আলাইহিছ চালাম আহিল। তাৰ পিছত মোৰ বুকুখন মেলি জামজাম পানী ব্যৱহাৰ কৰি ধুই দিলে। প্ৰজ্ঞা আৰু বিশ্বাস থকা সোণৰ পাত্ৰ এটাও আনিলে, তাৰ পিছত মোৰ বুকুত ঢালি পুনৰ বন্ধ কৰি দিলে। তাৰ পাছত মোৰ হাতত ধৰি জগতৰ আকাশৰ ফালে লৈ গ’ল। মই যেতিয়া পৃথিৱীৰ আকাশত উপনীত হ’লোঁ, তেতিয়া জিব্ৰিল আলাইহিছ ছালামে আকাশৰ পহৰা দিয়া ফেৰেস্তাজনক ক’লে, ‘খোলক’। স্বৰ্গৰ ৰক্ষক দূতে ক’লে, ‘এইজন কোন? ' জিব্ৰিলে উত্তৰ দিলে, 'এইজন গেব্ৰিয়েল'। স্বৰ্গৰ ৰক্ষক দেৱদূতে পুনৰ সুধিলে, ‘আপুনি আন কাৰোবাৰ লগত আছেনে? ' জিব্ৰিলে উত্তৰ দিলে, 'হয়, মোৰ লগত মহম্মদ চাল্লাল্লাহু 'আলাইহি ৱাছলাম'। প্ৰহৰীয়ে আকৌ সুধিলে, ‘তেওঁক পাঁচনি হিচাপে পঠিওৱা হৈছিল নেকি? ' জিব্ৰিলে উত্তৰ দিলে, 'ঠিকেই কৈছে'। যেতিয়া ই খোল খালে আৰু আমি পৃথিৱীৰ আকাশত উপস্থিত হ’লোঁ, সেই সময়ত কোনোবা এজন বহি আছিল, সেই ব্যক্তিজনৰ সোঁফালে মানুহৰ দল এটা আৰু বাওঁফালেও। সোঁফালে থকা মানুহৰ দল এটালৈ চালে হাঁহি উঠে, আৰু বাওঁফালে চালে কান্দি উঠে। তেতিয়া ব্যক্তিজনে ক’লে, ‘সৎ নবী আৰু সৎ সন্তানসকলক স্বাগতম’। জিব্ৰিলক সুধিলোঁ, ‘তেওঁ কোন? ' জিব্ৰিলে উত্তৰ দিলে, 'তেওঁ আদম আলাইহিছ চালাম, আৰু তেওঁৰ সোঁ-বাওঁফালে থকাসকল তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ আত্মা। তেওঁৰ সোঁফালে থকাসকল স্বৰ্গৰ বিশেষজ্ঞ হোৱাৰ বিপৰীতে বাওঁফালে থকাসকল নৰকৰ বিশেষজ্ঞ। সোঁফালে চালে হাঁহিব আৰু বাওঁফালে চালে কান্দে'। তাৰ পিছত মোক দ্বিতীয় স্বৰ্গলৈ লৈ যোৱা হ’ল, জিব্ৰিলে তেতিয়া নিজৰ ৰক্ষকক ক’লে যে প্ৰথম স্বৰ্গৰ ৰক্ষকক। তাৰ পিছত আকাশ মুকলি হ'ল''। আনাছে ক’লে, ‘তাৰ পিছত হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উল্লেখ কৰিছে যে চিলিং স্তৰত তেওঁ আদম, ইদ্ৰিছ, মুছা, ইছা আৰু ইব্ৰাহিম, আল্লাহে তেওঁলোকৰ ওপৰত তেওঁৰ ৰহম দিয়ক। তেওঁ মোক আকাশত তেওঁলোকৰ অৱস্থানৰ কথা কোৱা নাছিল, মাথোঁ তেওঁ আদমক পাৰ্থিৱ আকাশত আৰু ইব্ৰাহিমক ষষ্ঠ স্বৰ্গত লগ পাইছিল’। আনাছে আৰু ক’লে, ‘যেতিয়া জিব্ৰিলে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত খোজ কাঢ়িছিল, তেতিয়া তেওঁ ইদ্ৰিছৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছিল। গতিকে ইদ্ৰিছে ক’লে, ‘সৎ নবী আৰু সৎ ভাইসকলক স্বাগতম’। জিব্ৰিলক সুধিলোঁ, ‘তেওঁ কোন? ' জিব্ৰিলে উত্তৰ দিলে, 'তেওঁ ইদ্ৰিছ'। তাৰ পিছত মই মুছাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ’লোঁ, তেওঁ ক’লে, ‘সৎ নবী আৰু সৎ ভাইসকলক স্বাগতম’। জিব্ৰিলক সুধিলোঁ, ‘তেওঁ কোন? ' গেব্ৰিয়েলে উত্তৰ দিলে, 'তেওঁ মোচি'। তাৰ পাছত মই ইছাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ’লোঁ, আৰু তেওঁ ক’লে, ‘স্বাগতম, সৎ ভাই আৰু সৎ নবী।’ জিব্ৰিলক সুধিলোঁ, ‘তেওঁ কোন? ' জিব্ৰিলে উত্তৰ দিলে, 'তেওঁ 'ইছা'। তাৰ পিছত মই ইব্ৰাহিমৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ’লোঁ আৰু তেওঁ ক’লে, ‘সৎ নবী আৰু সৎ সন্তানসকলক স্বাগতম’। জিব্ৰিলক সুধিলোঁ, ‘তেওঁ কোন? ' জিব্ৰিলে উত্তৰ দিলে, 'তেওঁ ইব্ৰাহিম ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম'। ইবনে শ্বিহাবে ক’লে, ইবনে হাজমে মোক জনাইছিল যে ইবনে আব্বাছ আৰু আবু হাব্বা আল আনছাৰীয়ে দুয়োজনে কৈছে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘তাৰ পিছত মই মিৰাজ আছিলোঁ যেতিয়ালৈকে মই এনে এটা ঠাই নাপালোঁ য’ত মই কলমৰ লিখাৰ শব্দ শুনিব পাৰিলোঁ’। ইবনে হাজমে ক’লে, ‘আনাছ বিন মালিকে কৈছে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘তেতিয়া আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই মোৰ উম্মাহৰ বাবে পঞ্চাশ বাৰ নামাজ কৰাটো বাধ্যতামূলক কৰিলে। সেয়ে মোছাক লগ পোৱালৈকে মই আজ্ঞা লৈ গ’লোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ সুধিলে, ‘আপোনাৰ লোকসকলৰ বাবে আল্লাহে কি আজ্ঞা দিলে? ' মই উত্তৰ দিলোঁ: 'পঞ্চাশ বাৰ প্ৰাৰ্থনা কৰক'। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘তোমাৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক, কাৰণ তোমাৰ মানুহে নোৱাৰিব! ' গতিকে মই উভতি আহিলোঁ আৰু আল্লাহে আধা হ্ৰাস কৰিলে। তাৰ পিছত মই মুছাৰ ওচৰলৈ উভতি গ’লোঁ আৰু ক’লোঁ যে আল্লাহে ইয়াক আধালৈ হ্ৰাস কৰিছে। কিন্তু তেওঁ ক’লে, ‘আপোনাৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক কাৰণ আপোনাৰ মানুহে নোৱাৰিব’। তাৰ পিছত মই আল্লাহৰ ওচৰলৈ উভতি গ’লোঁ আৰু আল্লাহে তাৰ পিছত আকৌ আধালৈ হ্ৰাস কৰিলে’। তাৰ পিছত মই মুছাৰ ওচৰলৈ উভতি গ’লোঁ, তেওঁ তাৰ পিছত ক’লে, ‘আপোনাৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক, কাৰণ আপোনাৰ মানুহে এতিয়াও নোৱাৰিব’। গতিকে মই আল্লাহ তাআলাৰ ওচৰলৈ উভতি গ’লোঁ, আল্লাহে তেতিয়া ক’লে: এই পাঁচটা পঞ্চাশৰ বিকল্প। মোৰ ফালৰ পৰা আৰু সিদ্ধান্তৰ পৰিৱৰ্তন নহয়! ' গতিকে মই মুছাৰ ওচৰলৈ উভতি গ'লোঁ আৰু তেওঁ আকৌ ক'লে, 'আপোনাৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ উভতি যাওক! ' মই ক'লোঁ, 'মোৰ ৰাব্বৰ বাবে লাজ লাগিছে'। তাৰ পিছত জিব্ৰিলে মোক লৈ গ’ল যেতিয়ালৈকে মই ছিদ্ৰতুল মুন্টাহাত উপস্থিত নহ’লোঁ যিটো ৰঙেৰে আবৃত আছিল যে মই নাজানো সেইবোৰ কি। তাৰ পিছত মোক স্বৰ্গত ৰখা হ’ল, দেখা গ’ল যে তাত মুকুতাৰে তৈয়াৰী বহুতো গম্বুজ আৰু মাটি কস্তুৰীৰ তেলৰ।’