Imam Malik : 1280
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ الْعَاصِيَ بْنَ هِشَامٍ هَلَكَ وَتَرَكَ بَنِينَ لَهُ ثَلَاثَةً اثْنَانِ لِأُمٍّ وَرَجُلٌ لِعَلَّةٍ فَهَلَكَ أَحَدُ اللَّذَيْنِ لِأُمٍّ وَتَرَكَ مَالًا وَمَوَالِيَ فَوَرِثَهُ أَخُوهُ لِأَبِيهِ وَأُمِّهِ مَالَهُ وَوَلَاءَهُ مَوَالِيهِ ثُمَّ هَلَكَ الَّذِي وَرِثَ الْمَالَ وَوَلَاءَ الْمَوَالِي وَتَرَكَ ابْنَهُ وَأَخَاهُ لِأَبِيهِ فَقَالَ ابْنُهُ قَدْ أَحْرَزْتُ مَا كَانَ أَبِي أَحْرَزَ مِنْ الْمَالِ وَوَلَاءِ الْمَوَالِي وَقَالَ أَخُوهُ لَيْسَ كَذَلِكَ إِنَّمَا أَحْرَزْتَ الْمَالَ وَأَمَّا وَلَاءُ الْمَوَالِي فَلَا أَرَأَيْتَ لَوْ هَلَكَ أَخِي الْيَوْمَ أَلَسْتُ أَرِثُهُ أَنَا فَاخْتَصَمَا إِلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَقَضَى لِأَخِيهِ بِوَلَاءِ الْمَوَالِي
Malikek [Abdullah bin Abu Bakr bin Muhammad bin 'Amru bin Hazm]-engandik [Abdul Malik bin Abu Bakar bin Abdurrahman bin Al Harith bin Hisham]-engandik [bere aitaren]gandik] esan dit Al 'Ashi bin Hisham hil zela eta hiru seme-alaba utzi zituela, bi bere amarengandik eta semeorde bat. Gero, bi anaiordeetako bat hil zen, ondasunak eta hainbat esklabo utziz. Ondoren, anai-arrebek ondasunak eta beren esklaboen zaintza jaso zuten. Gero, esklaboen zaintza eta jabetza jaso zuen pertsona hil zen, seme-alaba bat eta bere anaia utziz. Semeak esan zuen orduan: "Nire aitak utzitako esklaboen jabetza eta zaintza eskuratu ditut". Eta bere aitaren anaiak esan zuen: "Ez da horrela, zuk ondasunak jasotzeko eskubidea besterik ez duzu, esklabo hauen zaintzari dagokionez, ez da zure eskubidea. Ez al dakizu, nire anaia gaur hiltzen bada, nik jasoko dudala oinordetzan?". Biak Uthmanengana joan ziren legezko erabaki bat eskatzera, eta [Uthmanek] esklaboaren zaintza eskubidea bere anaiari eman ziola erabaki zuen.