Imam Malik : 991
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي عَبْلَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَأَنَّهُ وَهَبَ لِصَاحِبٍ لَهُ جَارِيَةً ثُمَّ سَأَلَهُ عَنْهَا فَقَالَ قَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَهَبَهَا لِابْنِي فَيَفْعَلُ بِهَا كَذَا وَكَذَا فَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ لَمَرْوَانُ كَانَ أَوْرَعَ مِنْكَ وَهَبَ لِابْنِهِ جَارِيَةً ثُمَّ قَالَ لَا تَقْرَبْهَا فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ سَاقَهَا مُنْكَشِفَةً
Malikek [Ibrahim bin Abu 'Ablah]-ek [Abdul Malik bin Marwan]-ek esan dit behin esklabo bat eman ziola bere lagunari opari gisa. Orduan, esklaboari buruz galdetu zion, eta lagunak esan zion: "Esklaboa nire semeari emateko nahia dut, hau eta hura egin dezan". Abdul Malikek esan zuen: "Egiaz [Marwan] zentzudunagoa da" -bere burua babesten du- zu baino, behin esklabo bat eman zion bere semeari, esanez: "Ez diozu esklaboari hurbildu behar, bere txahalak agerian ikusi baititut".