Imam Malik : 420
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ فِي قَوْمٍ وَهُمْ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ فَذَهَبَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ وَهُوَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَلَسْتَ عَلَى وُضُوءٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مَنْ أَفْتَاكَ بِهَذَا أَمُسَيْلِمَةُ
Yahyak Malikengandik Ayyub bin Abu Tamimah As-Sakhtiyani-rengandik Muhammad bin Sirinengandik kontatu zidan behin Umar bin Khattab Korana errezitatzen ari zen jendearen artean zegoela. Gero, bere beharrak egitera joan zen, eta amaitu zuenean, itzuli eta Korana errezitatu zuen. Gizon batek galdetu zion: "Fededunen Komandantea, Korana errezitatzen al duzu lehenik abluzioa egin gabe?" Umarrek erantzun zuen: "Nork ematen du halako fatwa bat? Musailamah al da?"