इमाम मलिक : 420

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ فِي قَوْمٍ وَهُمْ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ فَذَهَبَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ وَهُوَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَلَسْتَ عَلَى وُضُوءٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مَنْ أَفْتَاكَ بِهَذَا أَمُسَيْلِمَةُ

याह्या यांनी मला मालिक यांच्याकडून, [अय्यूब बिन अबू तमimah अस-सख्तियानी] यांच्याकडून, [मुहम्मद बिन सरीन] यांच्याकडून सांगितले की, एकदा [उमर बिन खत्ताब] कुरआन पठण करणाऱ्यांमध्ये होते. मग तो शौचासाठी गेला; परत आल्यावर लगेचच त्याने कुरआन वाचायला सुरुवात केली. तेव्हा एका माणसाने त्याला विचारले, "हे विश्वासू लोकांचा सेनापती, तुम्ही वुजू न करता कुरआन वाचत आहात का?" उमर म्हणाले, "अशा फतव्याचा निकाल कोणी दिला! तो मुसायलामा होता का?"