Imam Malik : 420
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ فِي قَوْمٍ وَهُمْ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ فَذَهَبَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ وَهُوَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَلَسْتَ عَلَى وُضُوءٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مَنْ أَفْتَاكَ بِهَذَا أَمُسَيْلِمَةُ
Yahya atene na mbi na lege ti Malik so alondo na [Ayyub bin Abu Tamimah As Sakhtiyani] so alondo na [Mouhammed bin Sirin], so mbeni lâ [Omar bin Khatthab] ayeke na popo ti azo so ayeke diko Coran. Na pekoni, lo gue ti wu tere ti lo, tongana lo hunzi awe lo kiri lo diko hio Coran. Na pekoni, mbeni koli ahunda lo; ‘O Amirul Mukminin, mo yeke diko Coran sân ti tene mo sukula ngu kozoni?’ Omar akiri tënë, lo tene: ‘Zo wa la amû mara ti fatwa so! Musailama ayeke nyen?’