Menjamak shalat saat Perang Tabuk
Imam Malik : 298
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ تَبُوكَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ قَالَ فَأَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يَضْحَى النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا فَلَا يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلَانِ وَالْعَيْنُ تَبِضُّ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَسِسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا فَقَالَا نَعَمْ فَسَبَّهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ الْعَيْنِ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَيْءٍ ثُمَّ غَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتْ الْعَيْنُ بِمَاءٍ كَثِيرٍ فَاسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى مَا هَاهُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا
Swi hlamuseriwe na mina ku suka eka Malik ku suka eka [Abu Az Zubair Al-Makki] ku suka eka [Abu Thufail ‘Amir bin Watsilah] leswaku [Mu’adz bin Jabal] u n’wi vikile, Leswaku vanghana va fambe na Murhumiwa wa Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam hi nkarhi wa Nyimpi ya Tabuk. Muprofeta sallallaahu ‘alaihi wasallam u hlanganise xikhongelo xa ninhlikanhi na asr na maghrib na isha’. Uthman bin 'Affan u te; 'Siku rin'wana u hete swikhongelo swa yena, kutani a huma a ya hlanganisa swikhongelo swa ninhlikanhi na swikhongelo swa nimadyambu, kutani a ya ekaya a tlhela a huma a ya endla swikhongelo swa Maghrib na Isha swin'we.' Kutani u te: ‘Mundzuku u ta fika eswihlobyeni swa Tabuk, loko Xikwembu xi swi rhandza. A wu nge fiki kona ku kondza dyambu ri huma. Naswona mani na mani loyi a fikeke kwalaho, kutani u nga khumbi mati nikatsongo ku kondza ndzi ta’. Loko hi fika kwalaho, swi kume leswaku hi rhangele vavanuna vambirhi. Kambe, xihlovo xi humese mati nyana ntsena, Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam u hetelele a vutisile lavambirhi: ‘Xana mi khumbe mati lawa?’. havumbirhi bya vona va hlamula va ku, ‘Ina’. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam u va sola havambirhi kutani a va byela hi ku hlundzuka lokukulu. Va yi teka hakatsongo-tsongo ku kondza yi hlengeletiwa. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam u tlhele a hlamba xikandza na mavoko hi mati wolawo. Kutani a tlherisela mati exihlobyeni, ku kondza ma khuluka ngopfu, kutani vanhu va nwa eka wona. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam u te: 'O Muadz, loko u hanya nkarhi wo leha hakunene u ta vona leswaku laha na lahaya mirhi yi ta humelela -yi hundzuka swirhapa-'.