Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

इमाम मलिक : 149

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا كَذَلِكَ أَيْضًا وَقَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَكَانَ لَا يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ

याह्या यांनी मला मलिक यांच्याकडून, [इब्न शिहब] यांच्याकडून, [सलीम बिन अब्दुल्लाह] यांच्याकडून, [अब्दुल्लाह बिन उमर] यांच्याकडून सांगितले की, जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, नमाज सुरू करत, तेव्हा ते आपले हात खांद्यांच्या पातळीपर्यंत वर करत. रुकू'तून उभे राहतानाही ते हात वर करत आणि ही दुआ म्हणत: "समिअल्लाहु लिमानحمदिह, रब्बनाा वलकलहम्दु (अल्लाहने त्याची स्तुती ऐकली ज्याने त्याची स्तुती केली. हे आमच्या प्रभू, सर्व स्तुती तुझीच आहे)." परंतु ते हात सज्दा करताना वर करत नव्हते.