Telaga Al-Haudl, banyak yang tertolak karena murtad

Imam Malik : 53

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْمَقْبُرَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ وَدِدْتُ أَنِّي قَدْ رَأَيْتُ إِخْوَانَنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا بِإِخْوَانِكَ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ يَأْتِي بَعْدَكَ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لِرَجُلٍ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ فِي خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَلَا يُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ فَسُحْقًا فَسُحْقًا فَسُحْقًا

Һөйләүсе аңлата; миңә Мәликтән [Әл-Ғәлә бин Абдуррахмандан] [атаһынан] [Әбү Һүрәйрәнән] һөйләне; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм зыяратҡа сыҡты һуңынан уҡыны; — Ҡотҡарыу һеҙгә, эй, мөьминдәр ҡәберҙәрен биләүселәр. Аллаһ теләһә, беҙ һеҙҙең артығыҙҙан барырбыҙ. — Ағай-ҡәрҙәштәребеҙҙекеләрҙе бик күргем килә. Шулай итеп, дуҫтар һораны; «Эй, Аллаһ илсеһе, беҙ һинең ҡәрҙәштәрең түгелме?» Ул яуап бирҙе: «Хатта һеҙ ҙә минең дуҫтарым, әммә ағайҙарым һуңыраҡ киләсәктәр, мин уларҙы күл ситендә көткәндә», — тинеләр; «Эй, Аллаһ Рәсүле, һин үҙеңдән һуң килгән кешеләрҙе үҙ халҡыңдан нисек беләһең?» Рәсүлуллаһ яуап бирҙе: «Әгәр ҙә ҡара аттар араһында сағыу аҡ аты булған кеше булһа, ул уны белмәҫме?» тип яуап бирҙеләр; «Эйе, дөрөҫ, эй, Аллаһ илсеһе». Ул әйтте: «Ысынлап та, улар ҡиәмәт көнөндә тәһәрәт алыу арҡаһында ап-аҡ балҡып килерҙәр, мин уларҙы күл янында ҡаршы аласаҡмын». Шулай итеп, бер кем дә Минең күлдән ҡыуып сығарылмаһын өсөн, ҡыуып сығарылған дөйә кеүек, Мин уларҙы саҡырам; — Кил бында, кил бында! әйҙә бында! — ҡапыл кемдер шелтәләне; «Ысынлап та, улар һин үлгәндән һуң динен үҙгәртте», — тинем; 'Ситтә тор, ситтә тор, ситтә торо''.