Keutamaan generasi awal umat Islam dan ramalan munculnya fitnah setelah mereka

Imam Ibn Majah : 3946

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَانْتَهَيْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَالنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ نَزَلَ مَنْزِلًا فَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ إِذْ نَادَى مُنَادِيهِ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعْنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى مَا يَعْلَمُهُ خَيْرًا لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ مَا يَعْلَمُهُ شَرًّا لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَتْ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَإِنَّ آخِرَهُمْ يُصِيبُهُمْ بَلَاءٌ وَأُمُورٌ يُنْكِرُونَهَا ثُمَّ تَجِيءُ فِتَنٌ يُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ ثُمَّ تَجِيءُ فِتْنَةٌ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ فَمَنْ سَرَّهُ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنْ النَّارِ وَيُدْخَلَ الْجَنَّةَ فَلْتُدْرِكْهُ مَوْتَتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يَأْتُوا إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَمِينِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الْآخَرِقَالَ فَأَدْخَلْتُ رَأْسِي مِنْ بَيْنِ النَّاسِ فَقُلْتُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى أُذُنَيْهِ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي

Har fortalt os [Abu Kuraib] har fortalt os [Abu Mu'awiyah] og [Abdurrahman Al Muharibi] og [Waki'] fra [Al A'masy] fra [Zaid bin Wahb] fra [Abdurahman bin Abd Rabbil Kaaba] sagde han: "Jeg gik forbi [Abdullah bin 'Amru bin Al 'Ash], som sad i skyggen af Kabaen, mens folk samledes omkring ham. Så hørte jeg ham sige: "Da vi var med Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam på en rejse, stoppede han pludselig et sted. På grund af det slog nogle af os telte op, nogle af os deltog i konkurrencer, og nogle af os tog et sted hen. Pludselig råbte en kalder: 'Menighedsbøn.'" Så vi samledes, og Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam rejste sig for at holde en prædiken foran os. Han sagde: "Sandelig, der var ingen profet før mig, som ikke var forpligtet til at vise sit folk det gode, som han havde kendt til, og at advare sit folk mod det onde, de havde kendt. Sandelig, jeres ummah var fast besluttet på at være god i begyndelsen, mens de, der kom senere, vil blive ramt af katastrofer og ting, som mange vil benægte, efterfulgt af bagvaskelse mod hinanden, så en troende siger: 'Dette er tiden for min ødelæggelse.' Modsæt ham, og dræb ham derefter." Abdurrahman bin Abdur Rabbil Ka'bah sagde: "Så stak jeg mit hoved ud blandt menneskemængden og sagde: 'Jeg kalder jer til vidner for Allah, (har) I virkelig hørt fra Allahs Sendebud sallallaahu 'alaihi wasallam?' Abdurrahman sagde: "Så pegede Abdullah bin 'Amr bin Al 'Ash med fingrene på sine to ører og sagde: 'Jeg har hørt med mine to ører og med mit hjertes åbenhed'."