Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

Imam Bukhari : 2862

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَخْبَرَتْهُأَنَّ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَام ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَجَرَتْ أَبَا بَكْرٍ فَلَمْ تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ قَالَتْ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتَهُ بِالْمَدِينَةِ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ بِهِ إِلَّا عَمِلْتُ بِهِ فَإِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ وَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكٌ فَأَمْسَكَهَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الْأَمْرَ قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ اعْتَرَاكَ افْتَعَلْتَ مِنْ عَرَوْتُهُ فَأَصَبْتُهُ وَمِنْهُ يَعْرُوهُ وَاعْتَرَانِي

اسان کي عبدالعزيز بن عبدالله ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابراهيم بن سعد] صالح کان [ابن شهاب] کان روايت ڪئي آهي ته مون کي (عروه بن عز زبير) خبر ڏني آهي ته [عائشه ام المومنين رضي الله عنها] کين خبر ڏني ته فاطمه سلام الله عليها جي نياڻي رضي الله عنها کان پڇيو. بڪر صديق ] رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم جي وفات کان پوءِ رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم جي ڇڏيل وراثت جو حصو ان لاءِ ورهايو جيڪو الله تعاليٰ کيس ڏنو هو. ابوبڪر چيو؛ “ رسول الله صلي الله عليه وسلم جن فرمايو؛ ”اسان وارث نه آهيون ۽ جيڪو ڇڏينداسين اهو سڀ صدقو آهي“. پوءِ فاطمه بنت رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم ناراض ٿي ويون ۽ ان کان پوءِ حضرت ابوبڪر رضي الله تعاليٰ عنها کي ان وقت تائين نه ملامت ڪيائون جيستائين سندس وفات ٿي. رسول الله صلي الله عليه وسلم جي وفات کان پوءِ فاطمه ڇهه مهينا زنده رهي. عائشه رضي الله عنها چيو ته: 'فاطمه هڪ ڀيرو ابو بڪر کان خيبر ۽ فدڪ ۾ زمين جي صورت ۾ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي ڇڏيل دولت مان حصو گهريو - مديني جي ويجهو جڳهه جو نالو - ۽ مديني ۾ سندس صدقو پر ابو بڪر ان کي نظرانداز ڪيو ۽ چيو ته؛ 'مان اهڙو ماڻهو نه آهيان جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم جي ڪيل ڪنهن به ڪم کي ڇڏي ڏيان، پر مان هميشه اهو ڪندس. مون کي واقعي ڊپ آهي ته جيڪڏهن مان ان جي حڪم کي ڇڏي ڏيان ته مان گمراهه ٿي ويندس. مديني ۾ سندس خيرات جي حوالي سان، اهو عمر پاران علي ۽ عباس کي ڏنو ويو هو جڏهن ته خيبر ۽ فدڪ ۾ زمين عمر پاران برقرار رکي وئي ۽ چيو ويو ته ٻئي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي خيرات آهن جن جا حق انهن کي ڏنا ويندا جيڪي انهن جي سنڀال ڪندا هئا ۽ انهن ۾ رهندا هئا جڏهن ته انهن جا معاملا اڳواڻ جي فيصلي هيٺ هئا'. ابو بڪر چيو؛ '۽ صورتحال اڄ تائين اهڙي ئي رهي ٿي'. ابو عبدالله البخاري چيو؛ مٿي ڏنل لفظ "طارُ" جيئن الله جي ڪلام ۾ آهي QS يونس جي آيت 54 جيڪو "اعتاروڪا" پڙهي ٿو، اهو "افتالتا" جي نموني طور ورتو ويو آهي جيڪو لفظ "عروتهو" مان نڪتل آهي جيڪو "اشوبتوه - مون کي مليو -". جيئن ته "يَعُروهو" ۽ "اعتاروني" لفظن جو نمونو آهي.