Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah
Imam Ibnu Majah : 2387
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْمَرَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ مَالًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ هُوَ أَنْفَسُ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي بِهِ فَقَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَاقَالَ فَعَمِلَ بِهَا عُمَرُ عَلَى أَنْ لَا يُبَاعَ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبَ وَلَا يُورَثَ تَصَدَّقَ بِهَا لِلْفُقَرَاءِ وَفِي الْقُرْبَى وَفِي الرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ
A erenikich [Nashr bin Ali Al Jahdlami] a apasa, a erenikich [Mu’tamir bin Sulaiman] seni [Ibn Aun] seni [Nafi’] seni [Ibn Umar] a apasa; Umar bin Al Khaththab a angei eu kinikinin fonu lon Khaibar, mwirin a feito ren ewe Soufos a tingor pwe epwe wor eu minen asoso. Iwe, a apasa, ‘O chon künö seni Allah, üa angei pisek lon napanapen eu fönü lon Khaibar, nge ese wor ai pisek üa sani lap seni ena, iwe, met ka allük ngeniei ai üpwe föri? A apasa: ‘Ika ka mochen, kopwe sopweilo le amwochu ewe fonu me kose mochen kopwe awora alillis seni’. Ibn Umar a apasa, ‘Iwe Umar a fori ena, ese amomolo, ese ngeni, me ese alemwiri ewe fonu. A fang ngeni ekkewe mi wöüngau, aramasan kewe, fi sabilillah, Ibnu Sabil, me chon etiwa. Iwe, ren ir kewe mi tumunu, ra tongeni mongo fan sufol, are apwapwaai chiener kewe nge resap amomolo.’