Pemberian umra dan ruqba menjadi milik penerimanya, baik semasa hidup maupun setelah wafatnya, dan tidak kembali kepada pemberi

Imam Ibn Majah : 2371

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَعْمَرَ رَجُلًا عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَقَدْ قَطَعَ قَوْلُهُ حَقَّهُ فِيهَا فَهِيَ لِمَنْ أُعْمِرَ وَلِعَقِبِهِ

Nabalitaan sa amin [Muhammad bin Rumh] na nagsabi, naiulat sa amin [Al Laits bin Sa'd] mula kay [Ibn Shihab] mula kay [Abu Salamah] mula kay [Jabir] na nagsabi, "Narinig ko ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) na nagsabi: "Sinumang magbigay ng Umra sa isang tao at sa kanyang mga inapo, tunay na ang kanyang mga salita ay nag-aalis ng kanyang karapatan na mabawi ang Umra na iyon. Kung gayon, ang umra ay magiging pag-aari ng taong ipinagkatiwala dito at ng kanyang mga inapo."