Pemberian umra dan ruqba menjadi milik penerimanya, baik semasa hidup maupun setelah wafatnya, dan tidak kembali kepada pemberi

Imam Nasa’i : 3686

أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرًا أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى أَنَّهُ مَنْ أَعْمَرَ رَجُلًا عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَإِنَّهَا لِلَّذِي أُعْمِرَهَا يَرِثُهَا مِنْ صَاحِبِهَا الَّذِي أَعْطَاهَا مَا وَقَعَ مِنْ مَوَارِيثِ اللَّهِ وَحَقِّهِ

Naiulat sa amin [si Imran bin Bakkar] na nagsabi; sinabi sa amin [si Abu Al Yeman] na nagsabi; sinabi sa amin [si Syu'aib] mula kay [Az Zuhri] na nagsabi; sinabi sa akin [si Abu Salamah bin 'Abdurrahman] na ipinaalam sa kanya [si Jabir], na ang Sugo ng Allah (s.a.w.) ay nagbigay ng hatol na sinumang magbigay ng Umra sa ibang tao, ang Umra ay pag-aari niya at ng taong susunod sa kanya. Katotohanan, sa taong binigyan, siya ay magmamana mula sa may-ari na nagbigay sa kanya, ng isang bagay na may bisa mula sa mana at karapatan ng Allah.