Imam Ibnu Majah : 1964
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ وَالصُّلْحُ خَيْرٌ }فِي رَجُلٍ كَانَتْ تَحْتَهُ امْرَأَةٌ قَدْ طَالَتْ صُحْبَتُهَا وَوَلَدَتْ مِنْهُ أَوْلَادًا فَأَرَادَ أَنْ يَسْتَبْدِلَ بِهَا فَرَاضَتْهُ عَلَى أَنْ تُقِيمَ عِنْدَهُ وَلَا يَقْسِمَ لَهَا
Esan digute [Hafsh bin 'Amruk] esan zuela, esan digute ['Amru bin Alik] [Hisham bin Urwahk] [bere aitak] ['Aishak] esan zuela: ''Bertsoa -Eta bakea hobea da-'. Hau gizon bati gertatu zitzaion, emaztea denbora luzez berarekin bizi izan zena eta hainbat seme-alaba izan zituena, gero dibortziatu nahi izan zuen. Orduan, emazteak joaten utzi zion, harekin bizitzen jarraitu ahal izateko baldintzapean, nahiz eta botoa eman ez.'