Larangan menjual emas dengan emas kecuali dengan timbangan sama
Imam Ibnu Majah : 18
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الْأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلَّا مِثْلًا بِمِثْلٍ لَا زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلَا نَظِرَةًفَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لَا أُسَاكِنُكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَيَّ فِيهَا إِمْرَةٌ فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لَا إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلْ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الْأَمْرُ
اسان کي [هشام بن عمار] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [يحيى بن حمزه] ٻڌايو آهي؛ مون کي [برد بن سنان] [اسحاق بن قبيشه] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو آهي ته؛ [عباده بن شميت انصاري] رسول الله صلي الله عليه وسلم جو هڪ ڪمانڊر ۽ دوست هو جيڪو رومي دنيا ۾ معاويه سان وڙهيو هو. هن ماڻهن کي ڏٺو جيڪي سون جا ٽڪرا دينار جي عيوض ۽ چاندي جا ٽڪرا درهم جي عيوض خريد ڪري ۽ وڪڻي رهيا هئا. پوءِ هن چيو: 'اي ماڻهو، بيشڪ توهان سود کائي چڪا آهيو، مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'سون کي سون جي عيوض نه وڪڻو جيستائين اهو برابر نه هجي، ڪو به زيادتي نه هجي ۽ ٻنهي جي وچ ۾ ڪا به دير نه هجي'. معاويه کيس چيو: 'اي ابو الوليد مون کي هن معاملي ۾ سود نظر نٿو اچي، سواءِ ان جي معطلي جي!' عباده جواب ڏنو؛ 'مون توهان کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي حديث پهچائي، پر توهان پنهنجي راءِ سان سوچيو ٿا.' بيشڪ، جيڪڏهن الله مون کي ڪڍي ڇڏيو، ته پوءِ مان تنهنجي علائقي ۾ نه رهندس جيتوڻيڪ مان تنهنجي حڪم هيٺ آهيان. جڏهن هو مديني موٽيو ته عمر بن خطاب سان مليو، پوءِ عمر کيس چيو، 'اي ابوالوليد، توکي هتي ڇو آيو آهي؟' پوءِ هن عمر کي ڪهاڻي ٻڌائي، ۽ هن کيس اهو نه ٻڌايو ته هو ڪٿي رهندو آهي. عمر اهو به چيو؛ 'اي ابوالوليد، پنهنجي ملڪ واپس وڃ. بيشڪ، الله تو کان سواءِ هڪ ملڪ کي حقير بڻائي ڇڏيندو ۽ تو جهڙا ماڻهو'. پوءِ عمر معاويه کي خط لکيو؛ 'توهان کي ڪو به حق ناهي ته هن کي حڪم ڏيو، ۽ ماڻهن کي دعوت ڏيو ته هو جيڪو چوي ٿو ان تي عمل ڪريو، ڇاڪاڻ ته هو سچ کان مٿانهون آهي'.
تائيدي حديثون :
Imam Ahmad : 157, 231, 297, 6874, 7243, 9264, 10583, 10639, 11006, 11007, 11040, 11054, 11070, 11130, 11156, 11208, 11275, 11347, 11447, 11492, 21298, 21626, 21665, 21668, 21670, 22843
Imam Bukhari : 1990, 2025, 2028, 2029, 2030, 2031
Imam Muslim : 2964, 2965, 2966, 2968, 2969, 2970, 2971, 2972, 2973, 2978, 2980
Imam Abu Dawud : 2906, 2907, 2910
Imam Tirmidzi : 1161, 1162, 1164
Imam Nasa'i : 4482, 4483, 4484, 4485, 4486, 4488, 4489, 4493, 4494, 4495
Imam Ibnu Majah : 18, 2244, 2250, 2251
Imam Malik : 1145, 1148, 1149, 1152