Imam Ibnu Majah (الامام ابن ماجه) - 4332 حديث
حديث
Imam Ibnu Majah : 1
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
اسان کي ٻڌايو ويو آهي [ابوبڪر بن ابو شيبه] چيو آهي؛ اسان کي [شريق] [العماسي] کان [ابو صالح] کان [ابو هريره] تائين بيان ڪيو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'جيڪو حڪم ڪريان ٿو، اهو وٺو، ۽ جنهن کان منع ڪريان ٿو، اهو ڇڏي ڏيو'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 2
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَرُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ فَإِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ فَخُذُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَانْتَهُوا
اسان کي [محمد بن الشبّه] ٻڌايو آهي، چيو آهي، اسان کي [جرير] [العماسي] کان [ابو صالح] کان [ابو هريره] تائين ٻڌايو آهي، رسول الله ﷺ فرمايو: 'جيڪو مون توهان کي ڇڏيو آهي ان کي ڇڏي ڏيو. بيشڪ، جيڪي توهان کان اڳ هئا اهي پنهنجن نبين سان سوالن ۽ تڪرارن جي ڪري تباهه ٿيا. جيڪڏهن مان توهان کي ڪنهن ڪم جو حڪم ڏيان ته ان کي ممڪن حد تائين ڪريو، ۽ جيڪڏهن مان توهان کي ڪنهن شيءِ کان منع ڪريان ته ان کان پري رهو'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 3
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ
اسان کي ٻڌايو ويو آهي [ابوبڪر بن ابو شيبه] چيو آهي، اسان کي ٻڌايو آهي [ابو معاويه]، ۽ [وڪيل] [العماسي] کان [ابو صالح] کان [ابو هريره] چيو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو آهي: 'جنهن منهنجي اطاعت ڪئي ان الله جي اطاعت ڪئي ۽ جنهن منهنجي نافرماني ڪئي ان الله جي نافرماني ڪئي'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 4
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ يَعْدُهُ وَلَمْ يُقَصِّرْ دُونَهُ
اسان کي [محمد بن عبدالله بن نمير] چيو آهي، اسان کي [زڪريا بن عدي] [ابن مبارڪ] کان [محمد بن سقاع] [ابو جعفر] کان روايت ڪئي آهي، هن چيو ته: '[ابن عمر] جيڪڏهن هو رسول الله ﷺ کان ڪا حديث ٻڌندو هو ته ان کي نه ڇڏي ڏيندو هو ۽ نه ئي ڪنهن ٻئي ڪم ۾ مصروف هوندو هو'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 5
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ سُمَيْعٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَفْطَسُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُرَشِيِّ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَذْكُرُ الْفَقْرَ وَنَتَخَوَّفُهُ فَقَالَ أَالْفَقْرَ تَخَافُونَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُصَبَّنَّ عَلَيْكُمْ الدُّنْيَا صَبًّا حَتَّى لَا يُزِيغَ قَلْبَ أَحَدِكُمْ إِزَاغَةً إِلَّا هِيهْ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ تَرَكْتُكُمْ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ صَدَقَ وَاللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَنَا وَاللَّهِ عَلَى مِثْلِ الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا وَنَهَارُهَا سَوَاءٌ
اسان کي [هشام بن عمار عاد دماسيقي] ٻڌايو آهي، اسان کي [محمد بن عيسيٰ بن سميع] ٻڌايو آهي، اسان کي [ابراهيم بن سليمان الافثس] ٻڌايو آهي، [الوليد بن عبدالرحمان الجراسي] کان، [جبير بن نفير] کان، [ابو درداء] چيو آهي ته: 'الله جو رسول صلي الله عليه وسلم اسان سان ملڻ لاءِ ٻاهر آيا، جڏهن اسين غربت جي مسئلي تي بحث ڪري رهيا هئاسين ۽ اسان کانئس ڊڄڻ لڳا. پوءِ پاڻ فرمايائون: 'ڇا توهان غربت کان ڊڄو ٿا؟ ان ذات جو قسم جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، دنيا توهان کي ڏني ويندي، ايتري تائين جو توهان مان ڪنهن جو دل ان سان ملڻ کان سواءِ نه ٿو ڦري سگهي. بيشڪ، مون توهان لاءِ اهڙيون شيون ڇڏيون آهن جيڪي روشن آهن، رات ۽ ڏينهن هڪجهڙا آهن'. ابو درداء چيو: 'الله جو قسم سچو آهي، رسول صلي الله عليه وسلم اسان لاءِ اهڙيون شيون ڇڏيون آهن جيڪي روشن آهن، رات ۽ ڏينهن هڪجهڙا آهن'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 6
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ
اسان کي [محمد بن بصير] ٻڌايو آهي، اسان کي [محمد بن جعفر] ٻڌايو آهي، اسان کي [صيوبة] ٻڌايو آهي، [معاويه بن قرة] کان [پنهنجي پيءُ] کان، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: 'منهنجي امت مان هميشه هڪ گروهه رهندو جنهن کي مدد ملندي. جيڪي انهن کي حقير سمجهندا آهن اهي قيامت تائين انهن کي نقصان نه پهچائيندا'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 7
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلْقَمَةَ نَصْرُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ الْأَسْوَدِ وَكَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي قَوَّامَةً عَلَى أَمْرِ اللَّهِ لَا يَضُرُّهَا مَنْ خَالَفَهَا
ابو عبدالله اسان کي بيان ڪيو، اسان کي [هشام بن عمار] بيان ڪيو، اسان کي [يحيى بن حمزه] بيان ڪيو، اسان کي [ابو القمة نَشر بن القمة] عمير الاسود کان ۽ [قصير بن مُره الحضرمي عن ابو هريره] چيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: منهنجي امت ۾ هميشه هڪ اهڙي جماعت رهندي جيڪا الله جي حڪمن تي قائم رهندي، جيڪي انهن سان اختلاف ڪندڙ کي نقصان نه پهچائيندا.
حديث
Imam Ibnu Majah : 8
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْجَرَّاحُ بْنُ مَلِيحٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ زُرْعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِنَبَةَ الْخَوْلَانِيَّ وَكَانَ قَدْ صَلَّى الْقِبْلَتَيْنِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَزَالُ اللَّهُ يَغْرِسُ فِي هَذَا الدِّينِ غَرْسًا يَسْتَعْمِلُهُمْ فِي طَاعَتِهِ
ابو عبدالله اسان کي بيان ڪيو، اسان کي [هشام بن عمار] ٻڌايو، اسان کي [الجراح بن مليح] چيو، اسان کي [بڪر بن زرعہ] ٻڌايو، مون [ابو عنابه الخولاني] کي ٻڌو ۽ هو هڪ دوست هو جيڪو رسول الله ﷺ سان گڏ ٻنهي قبلن ڏانهن منهن ڪري نماز پڙهندو هو، هن چيو، مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو ته: 'الله هميشه هن دين ۾ ٻوٽا - اصلاح ڪندڙ - لڳائيندو، جن کي هو پنهنجي اطاعت جي هدايت ڪندو'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 9
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَامَ مُعَاوِيَةُ خَطِيبًا فَقَالَ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ إِلَّا وَطَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرُونَ عَلَى النَّاسِ لَا يُبَالُونَ مَنْ خَذَلَهُمْ وَلَا مَنْ نَصَرَهُمْ
اسان کي [يعقوب بن حميد بن ڪاسب] ٻڌايو آهي، اسان کي [القاسم بن نافع] ٻڌايو آهي، اسان کي [الحجاج بن ارثه] عمرو بن صيوب کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته [معاويه] خطبي لاءِ بيٺو، پوءِ چيائين: 'توهان جا عالم ڪٿي آهن؟ توهان جا عالم ڪٿي آهن؟ مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'دنيا جو خاتمو ان وقت تائين نه ٿيندو جيستائين منهنجي امت جو هڪ گروهه سڀني انسانن تي فتح حاصل نه ڪري، اهي انهن تي ڌيان نه ڏيندا جيڪي انهن کي ذليل ڪن ٿا ۽ نه ئي انهن تي جيڪي انهن جي مدد ڪن ٿا'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 10
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
اسان کي [حِشام بن عمار] ٻڌايو آهي، اسان کي [محمد بن صيوب] ٻڌايو آهي، اسان کي [سعيد بن بصير] ٻڌايو آهي [قتاده] کان [ابو قلابه] کان [ابو اسماء الرهبي] کان [ثوبان] چيو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو آهي ته: منهنجي امت ۾ هميشه هڪ اهڙو گروهه رهندو جنهن جي مدد حق سان ڪئي ويندي، ۽ انهن کي نقصان نه پهچائيندا جيڪي ان سان اختلاف ڪندا جيستائين الله جو فيصلو نه اچي.
حديث
Imam Ibnu Majah : 11
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَالِدًا يَذْكُرُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَّ خَطًّا وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَمِينِهِ وَخَطَّ خَطَّيْنِ عَنْ يَسَارِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ فِي الْخَطِّ الْأَوْسَطِ فَقَالَ هَذَا سَبِيلُ اللَّهِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ }
اسان کي [ابو سعيد عبدالله بن سعيد] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [ابو خالد الاحمر] ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ مون [مجاهد] کي [اشعيبي] کان [جابر بن عبدالله] کان ذڪر ڪندي ٻڌو آهي، هن چيو ته: 'اسين رسول الله ﷺ جي پاسي ۾ هئاسين، پوءِ هن هڪ لڪير ٺاهي، پوءِ پنهنجي ساڄي پاسي ٻه لڪيرون ۽ پنهنجي کاٻي پاسي ٻه وڌيڪ لڪيرون ٺاهيون. پوءِ پنهنجو هٿ وچين لڪير تي رکيو ۽ چيو: 'هي الله جو رستو آهي'. پوءِ هن هي آيت پڙهي؛ '۽ اهو - جيڪو اسان حڪم ڏنو آهي - اهو منهنجو سڌو رستو آهي، تنهن ڪري ان تي عمل ڪريو؛ ۽ ٻين رستن تي نه هلو، ڇو ته اهي توهان کي سندس رستي کان ڇڪي ڇڏيندا'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 12
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ الْكِنْدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُوشِكُ الرَّجُلُ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يُحَدَّثُ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِي فَيَقُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَلَالٍ اسْتَحْلَلْنَاهُ وَمَا وَجَدْنَا فِيهِ مِنْ حَرَامٍ حَرَّمْنَاهُ أَلَّا وَإِنَّ مَا حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ
اسان کي [ابوبڪر بن ابو شيبه] چيو آهي؛ هن چيو؛ اسان کي [زيد بن الحباب] [معاويه بن صالح] کان ٻڌايو آهي؛ مون کي [الحسن بن جابر] [المقدم بن معديڪرب الڪندي] کان ٻڌايو آهي ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'اهو ڊپ هو ته ڪو پنهنجي جاءِ تي پوئتي ٽيڪ ڏئي رهيو آهي، ان کي مون کان هڪ حديث ٻڌائي وئي، پر هن چيو: 'اسان ۽ توهان جي وچ ۾ الله جو ڪتاب 'عَزَّ وَجَلَّ' آهي. جيڪو اسان ان مان حلال پائيندا آهيون، ان کي حلال ڪندا آهيون، ۽ جيڪو اسان ان مان حرام پائيندا آهيون، ان کي حرام ڪندا آهيون. ڄاڻو، بيشڪ، جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم حرام ڪيو هو اهو ئي آهي جيڪو الله حرام ڪيو آهي.'
حديث
Imam Ibnu Majah : 13
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ فِي بَيْتِهِ أَنَا سَأَلْتُهُ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ ثُمَّ مَرَّ فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَوْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ
اسان کي [نشر بن علي الجهدلمي] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [سفيان بن عينة] ٻڌايو آهي - مون ان کان سندس گهر ۾ پڇيو - [سالم ابو النضل] کان - پوءِ هن هڪ حديث پڙهي - هن چيو؛ يا [زيد بن اسلم] [عبيدالله بن ابو رافع] کان [پنهنجي پيءُ] کان، چيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'يقيناً، توهان مان هڪ پنهنجي جاءِ تي پوئتي ويٺو ملندو، پوءِ هو ان وٽ منهنجا حڪم ۽ منع کڻي ايندو، پر هو چوندو: 'مون کي خبر نه هئي ته اسان الله جي ڪتاب ۾ ڇا مليو، تنهنڪري اسان ان جي پيروي ڪئي'.'
حديث
Imam Ibnu Majah : 14
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ
اسان کي ابو مروان محمد بن عثمان عثماني چيو آهي ته اسان کي ابراهيم بن سعد بن ابراهيم بن عبدالرحمان بن عوف پنهنجي پيءُ کان قاسم بن محمد کان عائشه کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته جيڪو به اسان جي معاملي ۾ اهڙو نئون ڪم متعارف ڪرائيندو جيڪو ان جو حصو نه هجي ته اهو رد ڪيو ويندو.
حديث
Imam Ibnu Majah : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ قَالَ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا }
[محمد بن روم بن المهاجر المشري] اسان کان بيان ڪيو؛ [الليست بن سعد] اسان کان [ابن شعيب] کان [عروه بن الزبير] کان بيان ڪيو ته [عبدالله بن الزبير] ان کان بيان ڪيو؛ ته هڪ انصاري شخص رسول الله صلي الله عليه وسلم جي موجودگي ۾ زبير سان بحث ڪيو ته اهي پنهنجي کجين کي پاڻي ڏيڻ لاءِ ڪهڙي آبپاشي نظام استعمال ڪندا هئا. انصار چيو: 'پاڻي کي وهڻ ڏيو' پر زبير ڌيان نه ڏنو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي موجودگي ۾ انهن جي وچ ۾ بحث ٿيو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'اي زبير، پنهنجي باغ کي پاڻي ڏيو ۽ پوءِ پاڻي پنهنجي پاڙيسري ڏانهن وهائي ڇڏيو.' پر انصار ناراض ٿي ويا ۽ چيائون: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، ڇا اهو ان ڪري آهي جو هو توهان جي چاچي جو پٽ آهي؟' ' پوءِ رسول الله ﷺ جو چهرو بدلجي ويو، پوءِ پاڻ فرمايائون: 'اي زبير، پنهنجي باغ کي پاڻي ڏيو، پوءِ پاڻي کي روڪي رکو ته جيئن اهو پنهنجي اصليت ڏانهن موٽي اچي'. عبدالله بن زبير چيو؛ پوءِ زبير چيو؛ 'الله جو قسم مون سمجهيو ته هي آيت ان واقعي ۾ نازل ٿي هئي؛ 'تنهنجي رب جو قسم، اهي - اصل ۾ - ايمان نه ٿا آڻين جيستائين اهي توهان کي ان معاملي ۾ فيصلو ڪندڙ نه بڻائين جنهن تي اهي تڪرار ڪري رهيا آهن، پوءِ انهن جي دلين ۾ توهان جي فيصلي تي ڪو اعتراض نه هوندو، ۽ اهي ان کي مڪمل طور تي قبول ڪندا'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّينَ فِي الْمَسْجِدِفَقَالَ ابْنٌ لَهُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ إِنَّا لَنَمْنَعُهُنَّ
اسان کي [محمد بن يحييٰ عن نيصابوري] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [عبدالرزاق] چيو آهي؛ اسان کي [معمار] ٻڌايو آهي [عز زهريءَ] کان [سالم] کان [ابن عمر] چيو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي: 'الله جي ٻانهين کي مسجد ۾ نماز پڙهڻ کان منع نه ڪريو'. پوءِ هڪ ٻار چيو: 'واقعي، اسان انهن کي منع ڪنداسين'. تڏهن ابن عمر ڪاوڙجي پيو ۽ ڊاڙ هنيو: 'مان توهان کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي حديث پڙهي ٻڌائي، پر توهان چيو؛ 'واقعي، اسان انهن کي منع ڪنداسين'.'
حديث
Imam Ibnu Majah : 17
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَأَبُو عَمْرٍو حَفْصُ بْنُ عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍأَنَّهُ كَانَ جَالِسًا إِلَى جَنْبِهِ ابْنُ أَخٍ لَهُ فَخَذَفَ فَنَهَاهُ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا فَقَالَ إِنَّهَا لَا تَصِيدُ صَيْدًا وَلَا تَنْكِي عَدُوًّا وَإِنَّهَا تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَقَالَ فَعَادَ ابْنُ أَخِيهِ فَخَذَفَ فَقَالَ أُحَدِّثُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا ثُمَّ عُدْتَ تَخْذِفُ لَا أُكَلِّمُكَ أَبَدًا
اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [احمد بن ثابت الجدري] ۽ [ابو عمرو حفش بن عمر] ٻنهي چيو؛ اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالوهاب عتصقفي] چيو؛ اسان کي [ايوب] ٻڌايو آهي [سعيد بن جبير] کان [عبدالله بن مغفل] تائين؛ ته سندس هڪ ڀائٽيو سندس ڀرسان ويٺو هو، پوءِ هن گولي هلائي. پوءِ هن کيس روڪيو ۽ چيو ته: بيشڪ رسول الله ﷺ ان کان منع ڪئي آهي. پاڻ فرمايائون: 'اهو شڪار جو شڪار نٿو ڪري سگهي ۽ نه ئي دشمن کي تباهه ڪري سگهي ٿو. اهو صرف ڏند ڀڃي ٿو ۽ اکيون ڦاڙي ٿو.'
حديث
Imam Ibnu Majah : 18
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الْأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلَّا مِثْلًا بِمِثْلٍ لَا زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلَا نَظِرَةًفَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لَا أُسَاكِنُكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَيَّ فِيهَا إِمْرَةٌ فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لَا إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلْ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الْأَمْرُ
اسان کي [هشام بن عمار] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [يحيى بن حمزه] ٻڌايو آهي؛ مون کي [برد بن سنان] [اسحاق بن قبيشه] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو آهي ته؛ [عباده بن شميت انصاري] رسول الله صلي الله عليه وسلم جو هڪ ڪمانڊر ۽ دوست هو جيڪو رومي دنيا ۾ معاويه سان وڙهيو هو. هن ماڻهن کي ڏٺو جيڪي سون جا ٽڪرا دينار جي عيوض ۽ چاندي جا ٽڪرا درهم جي عيوض خريد ڪري ۽ وڪڻي رهيا هئا. پوءِ هن چيو: 'اي ماڻهو، بيشڪ توهان سود کائي چڪا آهيو، مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'سون کي سون جي عيوض نه وڪڻو جيستائين اهو برابر نه هجي، ڪو به زيادتي نه هجي ۽ ٻنهي جي وچ ۾ ڪا به دير نه هجي'. معاويه کيس چيو: 'اي ابو الوليد مون کي هن معاملي ۾ سود نظر نٿو اچي، سواءِ ان جي معطلي جي!' عباده جواب ڏنو؛ 'مون توهان کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي حديث پهچائي، پر توهان پنهنجي راءِ سان سوچيو ٿا.' بيشڪ، جيڪڏهن الله مون کي ڪڍي ڇڏيو، ته پوءِ مان تنهنجي علائقي ۾ نه رهندس جيتوڻيڪ مان تنهنجي حڪم هيٺ آهيان. جڏهن هو مديني موٽيو ته عمر بن خطاب سان مليو، پوءِ عمر کيس چيو، 'اي ابوالوليد، توکي هتي ڇو آيو آهي؟' پوءِ هن عمر کي ڪهاڻي ٻڌائي، ۽ هن کيس اهو نه ٻڌايو ته هو ڪٿي رهندو آهي. عمر اهو به چيو؛ 'اي ابوالوليد، پنهنجي ملڪ واپس وڃ. بيشڪ، الله تو کان سواءِ هڪ ملڪ کي حقير بڻائي ڇڏيندو ۽ تو جهڙا ماڻهو'. پوءِ عمر معاويه کي خط لکيو؛ 'توهان کي ڪو به حق ناهي ته هن کي حڪم ڏيو، ۽ ماڻهن کي دعوت ڏيو ته هو جيڪو چوي ٿو ان تي عمل ڪريو، ڇاڪاڻ ته هو سچ کان مٿانهون آهي'.
حديث
Imam Ibnu Majah : 19
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ الْخَلَّادِ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ أَنْبَأَنَا عَوْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَظُنُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
اسان کي ابو بڪر بن خلد البهيلي ٻڌايو آهي، اسان کي يحييٰ بن سعيد ٻڌايو آهي، ابن عجلان چيو آهي، اسان کي عون بن عبدالله ٻڌايو آهي، عبدالله بن مسعود کان، هن چيو ته: جيڪڏهن مان توهان کي رسول الله ﷺ کان ڪا حديث پڙهي ٻڌايان ته پوءِ فرض ڪريو ته رسول الله ﷺ ان کي پهچايو، هدايتون ڏنيون ۽ پرهيزگاري جي وصيت ڏني.
حديث
Imam Ibnu Majah : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَظُنُّوا بِهِ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ
اسان کي [محمد بن بصير] چيو آهي، اسان کي [يحيى بن سعيد] ٻڌايو آهي، [سيوبه] کان، [عمرو بن مُره] کان، [ابوالبختري] کان، [ابو عبدالرحمان السلمي] کان، [علي بن ابي طالب]، هن چيو ته: جڏهن مان توهان کي رسول الله ﷺ جي ڪا حديث پڙهان ته پوءِ سمجهو ته اهو رسول الله ﷺ هو جنهن ان کي پهچايو، هدايت ڏني ۽ پرهيزگاري جي وصيت ڏني.
