Imam Bukhari : 2370
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى أَحَدَكُمْ خَادِمُهُ بِطَعَامِهِ فَإِنْ لَمْ يُجْلِسْهُ مَعَهُ فَليُنَاوِلْهُ لُقْمَةً أَوْ لُقْمَتَيْنِ أَوْ أُكْلَةً أَوْ أُكْلَتَيْنِ فَإِنَّهُ وَلِيَ عِلَاجَهُ
Esan digu [Hajjaj bin Minhal]-ek esan digu [Syu'bah]-ek esan duela, esan dit [Muhammad bin Ziyad]-ek esan duela [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] sallallaahu 'alaihi wasallam Profetagandik: 'Zuetako bati bere morroiak janariarekin hurbiltzen bazaio, eta ez badio berarekin jatera esertzeko gonbidatzen, eman diezaiozula mokadu bat edo bi edo otordu bat edo bi, bera baita beroa jasotzen duena - sukaldatzerakoan - eta berari esker janaria zerbitzatu daiteke'.