Imam Bukhari : 2370

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى أَحَدَكُمْ خَادِمُهُ بِطَعَامِهِ فَإِنْ لَمْ يُجْلِسْهُ مَعَهُ فَليُنَاوِلْهُ لُقْمَةً أَوْ لُقْمَتَيْنِ أَوْ أُكْلَةً أَوْ أُكْلَتَيْنِ فَإِنَّهُ وَلِيَ عِلَاجَهُ

Mae wedi dweud wrthym [Hajjaj bin Minhal] ei fod wedi dweud wrthym [Syu'bah] fod wedi dweud, wedi dweud wrthyf [Muhammad bin Ziyad] clywais [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Os bydd gwas un ohonoch yn dod at ei fwyd, ac nad yw'n ei wahodd i eistedd i lawr i fwyta gydag ef, gadewch iddo roi tamaid neu ddau neu bryd o fwyd neu ddau bryd o fwyd iddo, oherwydd ef yw'r un sy'n cael y gwres - wrth goginio - ac o'i herwydd ef gellir gweini bwyd'.