Ketentuan memerdekakan Budak milik bersama (syarikat) dan kewajiban melunasi hak pemilik lain (sekutu)

Imam Bukhari : 2367

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ مِنْ الْعَبْدِ فَكَانَ لَهُ مِنْ الْمَالِ مَا يَبْلُغُ قِيمَتَهُ يُقَوَّمُ عَلَيْهِ قِيمَةَ عَدْلٍ وَأُعْتِقَ مِنْ مَالِهِ وَإِلَّا فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ

[ابو نعمان] اسان کي [جرير بن حازم] [نافع] کان [ابن عمر رضي الله عنهما] کان روايت ڪئي آهي ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪو به ڪنهن غلام کي آزاد ڪري ٿو جيڪو ڀائيواري ۾ ملڪيت آهي، جڏهن ته ان وٽ ان جي قيمت ادا ڪرڻ جي قابل ملڪيت آهي، ته ان جي قيمت جو اندازو لڳايو وڃي، پوءِ ان کي ان جي ملڪيت مان آزاد ڪيو وڃي. جيڪڏهن نه، ته پوءِ ان پنهنجي ملڪيت جو حق ڇڏي ڏنو.'