Ketentuan memerdekakan Budak milik bersama (syarikat) dan kewajiban melunasi hak pemilik lain (sekutu)

Imam Abu Dawud : 3434

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ وَهَذَا لَفْظُهُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ أَوْ شَقِيصًا لَهُ فِي مَمْلُوكٍ فَخَلَاصُهُ عَلَيْهِ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ قُوِّمَ الْعَبْدُ قِيمَةَ عَدْلٍ ثُمَّ اسْتُسْعِيَ لِصَاحِبِهِ فِي قِيمَتِهِ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِهِمَا جَمِيعًا فَاسْتُسْعِيَ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ وَهَذَا لَفْظُ عَلِيٍّحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ عَنْ سَعِيدٍ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ لَمْ يَذْكُرْ السِّعَايَةَ وَرَوَاهُ جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ وَمُوسَى بْنُ خَلَفٍ جَمِيعًا عَنْ قَتَادَةَ بِإِسْنَادِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ وَمَعْنَاهُ وَذَكَرَا فِيهِ السِّعَايَةَ

اسان کي [نشر بن علي] ٻڌايو آهي [يزيد بن زريع] ٻڌايو آهي. اسان کي [علي بن عبدالله] ٻڌايو آهي [محمد بن بصير] ۽ هي لفضل آهي، [سعيد بن ابو عروبه] کان [قتاده] کان [عن نضير بن انس] کان [بصير بن نوحڪ] کان [ابو هريره] کان رسول الله صلي الله عليه وسلم کان، پاڻ فرمايو: 'جيڪو به غلام ۾ پنهنجو حصو آزاد ڪري ٿو، ته ان تي واجب آهي ته هو پنهنجي ملڪيت سان باقي قيمت ادا ڪري جيڪڏهن ان وٽ ڪا ملڪيت هجي. بهرحال، جيڪڏهن ان وٽ ملڪيت نه هئي، ته غلام جي قيمت وچين قيمت تي ڪئي وئي، پوءِ ان کي چيو ويو - فديه سان پاڻ کي آزاد ڪرڻ - بغير ان کي ڏکيو ڪرڻ جي'. ابو دائود ٻنهي حديثن ۾ ذڪر ڪيو، 'پوءِ شين کي خراب نه ڪندي پاڻ کي آزاد ڪرڻ لاءِ چيو. '۽ هي لفضل علي آهي'. اسان کي [محمد بن بصير] ٻڌايو آهي [يحييٰ]، ۽ [ابن ابو عدي] [سعيد] کان سند ۽ ان جي معنيٰ سان بيان ڪيو آهي. ابو دائود چيو؛ ' [روح بن عباده] پڻ [سعيد بن ابو عروبه] کان روايت ڪئي آهي، پر هن لفظ 'ڪوشش' جو ذڪر نه ڪيو آهي. [جرير بن حازم] ۽ [موسيٰ بن خلف] ٻنهي به [قتاده] کان سند يزيد بن زريع سان روايت ڪئي آهي، جيئن حديث جي معنيٰ آهي، پر حديث ۾ اهي لفاظي "ڪوشش" جو ذڪر ڪن ٿا.