Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Bukhari : 2288

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ

Mae wedi dweud wrthym fod [Yahya bin Bukair] wedi dweud wrthym fod [Al Laits] o ['Uqail] o [Ibn Shihab] wedi dweud, wedi dweud wrthyf ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin Abu Tsaur] o ['Abdullah bin 'Abbas radliallahu 'anhuma] a ddywedodd: 'Roeddwn i bob amser yn frwdfrydig i ofyn ['Umar] am y ddwy fenyw ymhlith gwragedd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a ddywedodd Allah wrth y ddwy ohonyn nhw: -'Os byddwch chi'ch dau yn edifarhau at Allah, yna yn wir bydd eich dau galon yn dueddol -i dderbyn daioni- …QS At-Tahrim 4-. Felly ymwelais ag ef ond fe'm hosgoi a'i ddilynais yn cario bag lledr yn llawn dŵr nes iddo ddod, yna tywalltais y dŵr o'r bag dŵr dros ei ddwy law nes iddo berfformio ymolchi.' 'Rwy'n synnu atoch chi, O Ibn 'Abbas!, ef yw 'Aisyah a Hafshah'. Yna soniodd 'Umar am hadith, dywedodd: 'Roeddwn i a fy nghymydog o'r Ansar ym mhentref Banu Umayyah bin Zaid, yn perthyn i lwyth y ffydd ym Medina ac fe wnaethon ni gymryd ein tro i gyfarfod â'r Rasul sallallaahu 'alaihi wasallam. Un diwrnod cyfarfûm ag ef, shallallahu 'alaihi wasallam, diwrnod arall mae'n cwrdd ag ef, shallallahu 'alaihi wasallam. Pan ddaeth fy nhro i gyfarfod ag ef, gofynnais am y datguddiad a ddaeth i lawr y diwrnod hwnnw a phethau eraill. A phan ddaeth tro fy nghymydog, mae'n gwneud yr un peth. Ni yw'r Quraysh sy'n gallu darostwng eu gwragedd, nes pan ddaethom at yr Ansar, daeth i'r amlwg eu bod yn bobl a oedd yn cael eu darostwng gan eu gwragedd. Yna fe wnaeth ein gwragedd efelychu arferion menywod yr Ansar ar unwaith. Un diwrnod cynghorais fy ngwraig ond fe'm gwadodd a'm gwaharddais rhag dadlau â mi ond dywedodd: 'Pam rydych chi'n fy ngwahardd rhag dadlau â chi? Wrth Allah, yn wir heddiw mae gwragedd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi'i wadu ac ni siaradodd un ohonynt ag Ef hyd yn oed tan y nos'. Cefais fy synnu o glywed hynny ac yna dywedais: 'Gwae iawn y rhai ohonoch sy'n gwneud pethau fel hyn'. Yna rhuthrais i gyfarfod â Hafshah ac yna gofynnais: 'O Hafshah, a oes unrhyw un ohonoch heddiw wedi gwadu Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam tan y nos?' Atebodd: 'Ydw'. Dywedais: 'Gwae a cholled. Ydych chi'n teimlo'n ddiogel rhag digofaint Allah oherwydd bod Ei Negesydd sallallaahu 'alaihi wasallam yn ddig a'ch bod chi wedi marw? Peidiwch â gofyn gormod gan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam a pheidiwch â dadlau ag ef am unrhyw beth a pheidiwch ag osgoi siarad ag ef. Gofynnwch i mi am yr hyn sydd ei angen arnoch a pheidiwch â bod yn genfigennus os oes - gwraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam-, eich cariad, sy'n harddach ac yn fwy annwyl gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam'. Yr hyn a olygai oedd 'Aisyah radiallahu 'anha. Un diwrnod roedden ni'n siarad am y Ghossaid fel cryddion a arferai baratoi ein hesgidiau ar gyfer rhyfel. Felly aeth fy ffrind - i gyfarfod â Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam - ar ei ddiwrnod tro yna dychwelodd ar amser 'Isha trwy gnocio'n uchel iawn ar fy nhŷ a dweud: 'Ydy e'n cysgu?' Cefais sioc yna es allan i'w gyfarfod. Dywedodd: 'Mae problem fawr wedi bod'. Gofynnais: 'Beth yw'r broblem honno? Ydy'r Ghassaid wedi dod eto?' Atebodd: 'Na, mewn gwirionedd mae'r mater yn bwysicach ac yn hirach na'r broblem honno. Ysgarodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ei wragedd.' Dywedodd Umar: 'Am drychineb a cholled i Hafshah. Roeddwn i'n meddwl na fyddai hyn yn digwydd. Felly plygais fy nillad yna gweddïais weddi Fajr gyda'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam yna aeth i mewn i ystafell uchel ac ynysu ei hun yno. Felly cyfarfûm â Hafshah a oedd yn crio a gofynnais: 'Beth wnaeth i chi grio, onid wyf wedi eich rhybuddio? Ydy Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wedi ysgaru oddi wrthych chi?' Atebodd: 'Dydw i ddim yn gwybod, nawr mae mewn alltudiaeth'. Felly es i allan ac i'r pulpud a chanfod bod nifer o bobl o'i gwmpas - llai na deg - wedi ymgynnull, rhai ohonynt yn crio. Felly eisteddais gyda nhw am ychydig ac yna roeddwn i wir eisiau mynd i'r lle alltudiaeth lle'r oedd yn byw. Dywedais wrth Aswad, y bachgen bach a oedd yn was iddo: "Gofynnwch ganiatâd i 'Umar?'" Felly aeth i mewn a siarad â'r Proffwyd (heddwch a bendithion Allah arno), yna daeth allan a dweud: "Rwyf wedi cyfleu eich bwriad, ond mae'n dawel." Yna dychwelais ac ymgasglu gyda'r bobl ger y pulpud. Eiliad yn ddiweddarach, cododd fy awydd eto, felly es at y bachgen bach a chyfleu fy mwriad fel o'r blaen, ac atebodd fel o'r blaen. Felly eisteddais yn ôl gyda'r bobl ger y pulpud. Yna cododd fy awydd eto, felly es at y bachgen bach eto a dweud: "Gofynnwch ganiatâd i 'Umar?' Felly atebodd fel o'r blaen. Pan oeddwn ar fin mynd yn ôl, galwodd y bachgen bach arnaf a dweud: "Mae Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) yn caniatáu ichi fynd i mewn." Felly es i mewn i'w gyfarfod, a oedd yn gorwedd ar y tywod fel ei wely, ac nid oedd gwely rhyngddo a'r tywod, felly gadawodd y tywod farciau ar ei ochrau, ac roedd yn pwyso ar glustog wedi'i wneud o ledr wedi'i lenwi â ffibr cnau coco. Cyfarchais ef yna dywedais tra'n dal i sefyll: 'Ydych chi wedi ysgaru eich gwragedd'. Felly edrychodd arnaf a dweud: 'Na'. Yna dywedais: 'Ydych chi'n teimlo'n ddrwg am eich bod chi wedi fy ngweld?' Pobl Quraish ydyn ni sydd wedi arfer darostwng ein gwragedd. Pan ddaethom ni yma, fe wnaethon ni gyfarfod â phobl a oedd wedi cael eu darostwng gan eu gwragedd. Felly dywedodd 'Umar. Yna gwenuodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Yna dywedais: 'Beth os gwelaist fi'n cwrdd â Hafshah a dywedais wrtho: 'Paid â bod yn genfigennus os oes - gwraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam-, dy gariad, sy'n harddach ac yn fwy annwyl gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam'. Yr hyn yr oedd Umar yn ei olygu oedd 'Aisyah radiallahu 'anha. Felly gwenu eto. Yna eisteddais i lawr pan welais ef yn gwenu yna edrychais ar ei dŷ. Wrth Allah, welais i ddim byd yno, oherwydd edrychodd fy llygaid yn ôl ac ymlaen o leiaf dair gwaith. Yna dywedais: 'Gofynnwch i Allah ehangu'r byd i'ch ummah oherwydd hyd yn oed y Persiaid a'r Ramawi gafodd eu hehangu a'u rhoi i'r byd er nad oeddent yn addoli Allah'. Ar y pryd roedd yn gorwedd i lawr ac yn dweud: 'Ydych chi'n amau, O Ibn Al Khaththob? Maent yn bobl sydd wedi brysio eu daioni ym mywyd y byd hwn.' Dywedais: 'O Negesydd Allah, gofynnwch am faddeuant i mi'. Trodd allan mai oherwydd fy mrawddeg fel 'na y gwnaeth Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ynysu ei hun pan gyfleuodd Hafshah hi i 'Aisyah radiallahu 'anha. Yn flaenorol roedd wedi dweud: Ni fyddaf yn aros gyda nhw am fis oherwydd ei fod yn flin gyda nhw ar ôl i Allah ei geryddu. Pan oedd naw diwrnod ar hugain wedi mynd heibio, y person cyntaf y daeth ato oedd 'Aisyah. Felly dywedodd 'Aisha wrtho: 'Rydych chi wedi tyngu llw i beidio â dod atom ni am fis, tra heddiw dim ond y nawfed noson ar hugain yr ydym wedi mynd heibio, rydw i wedi'i chyfrif'. Felly dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Mae gan y mis hwn naw diwrnod ar hugain'. Mae naw diwrnod ar hugain yn y mis hwnnw. Yna dywedodd 'Aisyah radiallahu 'anha: 'Yna daeth yr adnod takhyiir -dewis- i lawr. Felly dechreuodd gyda mi fel y gyntaf o'i wragedd. Dywedodd: 'Yn wir, rwy'n eich atgoffa o rywbeth, sef, peidiwch â rhuthro nes i chi ofyn barn eich rhieni'. Dywedodd 'Aisyah radiallahu 'anha: 'Rwy'n gwybod eisoes nad oedd fy rhieni wedi gorchymyn i mi ysgaru chi.' Yna dywedodd hi: 'Yn wir mae Allah wedi dweud: - 'O Broffwyd, siaradwch â'ch gwragedd... nes i chi gyrraedd Ei air... gwobr fawr- QS Al Ahzab: 28 -29-. Dywedodd Aisyah, bydded Allah yn fodlon arni: 'Ai dyna orchmynnodd fy rhieni? Yn wir, rwy'n well ganddo Allah, Ei Negesydd a'r ôl-fywyd'. Yna dewisodd Ei wragedd yr un peth ac yna dywedasant, fel y dywedodd 'Aisyah radiallahu 'anha.'