Tata cara khutbah jum'at: Rasulullah telah mengajarkan khutbah hajah, yaitu: innal hamda lillaah, nahmaduhu
इमाम नसाई : 1560
أَخْبَرَنَا عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي خُطْبَتِهِ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيُثْنِي عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ يَقُولُ مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْهُ فَلَا هَادِيَ لَهُ إِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ وَأَحْسَنَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ وَشَرُّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلُّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ وَكُلُّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ ثُمَّ يَقُولُ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ وَكَانَ إِذَا ذَكَرَ السَّاعَةَ احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ وَعَلَا صَوْتُهُ وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ كَأَنَّهُ نَذِيرُ جَيْشٍ يَقُولُ صَبَّحَكُمْ مَسَّاكُمْ ثُمَّ قَالَ مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِأَهْلِهِ وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيَاعًا فَإِلَيَّ أَوْ عَلَيَّ وَأَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ
आम्हाला ['उतबा इब्न 'अब्दुल्लाह] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [इब्न अल-मुबारक] यांनी [सुफ्यान] यांच्याकडून, [जा'फर इब्न मुहम्मद] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, [जैबिर इब्न 'अब्दुल्लाह] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: जेव्हा अल्लाहचे संदेशवाहक, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, प्रवचन देत, तेव्हा ते अल्लाहची त्याला योग्य अशी स्तुती आणि महिमा करत, नंतर म्हणत: 'ज्याला अल्लाहने मार्गदर्शन केले आहे, त्याला कोणीही भटकवू शकत नाही. ज्याला अल्लाहने भटकवले आहे, त्याला कोणीही मार्गदर्शन करू शकत नाही. खरोखरच, सर्वात सत्य वाणी म्हणजे अल्लाहचे पुस्तक (कुरआन), सर्वात उत्तम मार्गदर्शन म्हणजे मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे मार्गदर्शन, आणि सर्वात वाईट गोष्टी म्हणजे नवकल्पना; प्रत्येक नवकल्पना ही बिदअत आहे, आणि प्रत्येक बिदअत म्हणजे भटकंती, आणि प्रत्येक भटकंती नरकात नेणारी आहे.' मग त्याने पुन्हा सांगितले, 'जेव्हा मला पाठवण्यात आले, तेव्हा माझ्या आणि प्रलय दिनाच्या दरम्यानचे अंतर या दोन बोटांच्या मधील अंतरासारखे होते.' जेव्हा जेव्हा तो प्रलय दिनाचा उल्लेख करायचा, तेव्हा त्याच्या गालावर ताण यायचा, त्याचा आवाज चढायचा आणि त्याचा राग वाढायचा, जणू तो एखाद्या सैन्याला इशारा देत असेल. त्याने सांगितले: 'तुमच्या सकाळ-संध्याकाळी काळजी घ्या.' जो कोणी संपत्ती मागे सोडतो, ती त्याच्या कुटुंबासाठी असते; आणि जो कोणी कर्ज किंवा हरवलेली वस्तू मागे सोडतो, ती माझी जबाबदारी आहे. मी श्रद्धाळूंचा संरक्षक आहे."