Disyariatkannya mandi: jika hendak berangkat shalat jum’at maka hendaklah mandi

इमाम नसाई : 1369

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ كَانَ عَلَى كُلِّ بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ مَلَائِكَةٌ يَكْتُبُونَ النَّاسَ عَلَى مَنَازِلِهِمْ الْأَوَّلَ فَالْأَوَّلَ فَإِذَا خَرَجَ الْإِمَامُ طُوِيَتْ الصُّحُفُ وَاسْتَمَعُوا الْخُطْبَةَ فَالْمُهَجِّرُ إِلَى الصَّلَاةِ كَالْمُهْدِي بَدَنَةً ثُمَّ الَّذِي يَلِيهِ كَالْمُهْدِي بَقَرَةً ثُمَّ الَّذِي يَلِيهِ كَالْمُهْدِي كَبْشًا حَتَّى ذَكَرَ الدَّجَاجَةَ وَالْبَيْضَةَ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन मन्सूर] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले; आम्हाला [सुफ्यान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अज़-ज़ुहरी] यांच्याकडून, [सा'द] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] यांच्याकडून – पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) पर्यंत – असे वर्णन केले आहे: "शुक्रवारी, मशिदीच्या प्रत्येक दारावर एक देवदूत असतो जो लोकांना त्यांच्या स्थानानुसार, पहिले येणाऱ्यांना आणि त्यांच्या अनुयायांना नोंदवतो. जेव्हा इमाम (त्यांच्या घरातून बाहेर येऊन) मशिदीत प्रवेश करतात, तेव्हा देवदूत आपले पानं बंद करतात. मग ते प्रवचन ऐकतात; म्हणून जो मशिदीकडे घाई करतो तो उंटाची قربानी देणाऱ्यासारखा आहे, मग जो त्यानंतर येतो तो गायची قربानी देणाऱ्यासारखा आहे, मग जो त्यानंतर येतो तो बकरीची قربानी देणाऱ्यासारखा आहे… तो चिकन आणि अंडं यांचा उल्लेख होईपर्यंत."