Beliau mengajari khuthbah shalat dan khuthbah hajat

इमाम नसाई : 1260

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عُبَيْدِ اللَّهِ الْمَخْزُومِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٌ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَكُنَّا نَقُولُ فِي الصَّلَاةِ قَبْلَ أَنْ يُفْرَضَ التَّشَهُّدُ السَّلَامُ عَلَى اللَّهِ السَّلَامُ عَلَى جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُولُوا هَكَذَا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ هُوَ السَّلَامُ وَلَكِنْ قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

आम्हाला [सईद बिन अब्दुर्रहमान अबू उबैदुल्लाह अल-मखजुमी] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [सुफ्यान] यांनी [अल-अमशा] कडून आणि [मंशूर] यांनी [शाकिक बिन सलामाह] कडून आणि [इब्न मस्ऊद] कडून सांगितले, म्हणाले: "तशहुद आमच्यावर अनिवार्य होण्यापूर्वी, आम्ही प्रार्थनेत म्हणत होतो, 'अस्सलामु अलल्लाह, अस्सलामु अलैब्रिल, अस्सलामु अलैमिकाइल (अल्लाहवर शांती, जिब्रिलवर शांती, मिकाइलवर शांती).' मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: 'असे म्हणू नका, कारण खरोखरच अल्लाह, सर्वशक्तिमान आणि उन्नत, अस-सल्लाम (शांती देणारा) आहे.' त्याऐवजी म्हणा: 'अत्तहिय्यातु लिल्लाह वश-सलावातु वथ-थैयबातु, अस-सलामु अलैकु ऐयूहन-नबिय्यु वा रहमतुल्लाही वा बरकातुहु, अस्सलामु अलैना व अला इबादील्लाहिश-शलिहीन, अश्हदु अल्ला इल्लाह इल्लल्लाह व अश्हदु अन्ना मुहम्मदन अब्दुहु व रसूलुहु (फक्त अल्लाहकडेच अभिवादन, दया आणि आशीर्वाद आहेत. हे नबी, तुमच्यावर शांती, दया आणि आशीर्वाद असोत, आणि अल्लाहचे धर्मनिष्ठ दास असलेल्या आमच्यावर स्वर्गाची शांती असो. मी साक्ष देतो की अल्लाहशिवाय इतर कोणताही देव नाही, आणि मी साक्ष देतो की मुहम्मद त्याचा दास आणि प्रेषित आहे."