Imam Nasa'i : 659
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رُبَيِّعَةَأَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَسَمِعَ صَوْتَ رَجُلٍ يُؤَذِّنُ فَقَالَ مِثْلَ قَوْلِهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذَا لَرَاعِي غَنَمٍ أَوْ عَازِبٌ عَنْ أَهْلِهِ فَنَظَرُوا فَإِذَا هُوَ رَاعِي غَنَمٍ
Guri [Ishaq bin Mansur] jakinarazi ondoren, esan zuen; jakinarazi digu ['Abdurrahman]-ek [Syu'bah]-tik [Al-Hakim]-etik [Ibn Abu Laila]-tik ['Abdullah bin Rubai'ah]-ra, behin Profetarekin (sallallaahu'alaihi wasallam) bidaia batean zegoela, eta gero, sallallaahu'alaihi wasallam-ek otoitzerako deia egiten ari zen gizon baten ahotsa entzun zuela, eta, sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zuen bezala esan zuela, eta gero esan zuen: "Hau da ahuntz-zain baten edo emaztearengandik urrun dagoen gizon baten otoitzerako deia". Orduan ikusi zutenean, ahuntz-zaina zela konturatu ziren.