Imam Nasa'i : 659

أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رُبَيِّعَةَأَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَسَمِعَ صَوْتَ رَجُلٍ يُؤَذِّنُ فَقَالَ مِثْلَ قَوْلِهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذَا لَرَاعِي غَنَمٍ أَوْ عَازِبٌ عَنْ أَهْلِهِ فَنَظَرُوا فَإِذَا هُوَ رَاعِي غَنَمٍ

Ar ôl rhoi gwybod i ni [Ishaq bin Mansur] dywedodd; mae wedi adrodd i ni ['Abdurrahman] o [Syu'bah] o [Al-Hakim] o [Ibn Abu Laila] o ['Abdullah bin Rubai'ah], ei fod unwaith gyda'r Proffwyd sallallaahu'alaihi wasallam ar daith, yna clywodd lais dyn yn rhoi'r alwad i weddïo, felly dywedodd sallallaahu'alaihi wasallam fel y dywedodd, yna dywedodd, 'Dyma alwad i weddïo bugail geifr neu ddyn sydd ymhell o'i wraig'. Yna gwelsant ef, a throdd allan ei fod yn fugail geifr.