Malaikat jibril turun lalu mengimami Nabi shalat

Imam Nasa'i : 523

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ قَالَ أَخْبَرَنِي وَهْبُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَجَاءَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ الظُّهْرَ حِينَ مَالَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ مَكَثَ حَتَّى إِذَا كَانَ فَيْءُ الرَّجُلِ مِثْلَهُ جَاءَهُ لِلْعَصْرِ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ الْعَصْرَ ثُمَّ مَكَثَ حَتَّى إِذَا غَابَتْ الشَّمْسُ جَاءَهُ فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ الْمَغْرِبَ فَقَامَ فَصَلَّاهَا حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ سَوَاءً ثُمَّ مَكَثَ حَتَّى إِذَا ذَهَبَ الشَّفَقُ جَاءَهُ فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ الْعِشَاءَ فَقَامَ فَصَلَّاهَا ثُمَّ جَاءَهُ حِينَ سَطَعَ الْفَجْرُ فِي الصُّبْحِ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ فَقَامَ فَصَلَّى الصُّبْحَ ثُمَّ جَاءَهُ مِنْ الْغَدِ حِينَ كَانَ فَيْءُ الرَّجُلِ مِثْلَهُ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ جَاءَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام حِينَ كَانَ فَيْءُ الرَّجُلِ مِثْلَيْهِ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ جَاءَهُ لِلْمَغْرِبِ حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ وَقْتًا وَاحِدًا لَمْ يَزُلْ عَنْهُ فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ جَاءَهُ لِلْعِشَاءِ حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الْأَوَّلُ فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ فَصَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ جَاءَهُ لِلصُّبْحِ حِينَ أَسْفَرَ جِدًّا فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ فَصَلَّى الصُّبْحَ فَقَالَ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ وَقْتٌ كُلُّهُ

আমাক [সুৱাইদ বিন নাছৰক] জনাই তেওঁ ক’লে; আমাক [আব্দুল্লাহ বিন আল মুবাৰক] [হুছেইন বিন আলী বিন হুছেইন]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট দিছে তেওঁ কয়; মোক [ৱাহাব বিন কাইছান]ক খবৰ দি তেওঁ ক’লে; আমাক [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘জিব্ৰিল আলাইহিছলাম আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিছিল যেতিয়া সূৰ্য্য পশ্চিম দিশলৈ হেলনীয়া হৈ আছিল, তেওঁ কৈছিল ‘হে মহম্মদ, উঠি নামাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰা! ' তাৰ পিছত তেওঁ ধুহৰ নামাজ পঢ়িলে - যেতিয়া সূৰ্য্য পশ্চিম দিশলৈ হেলনীয়া হ'ল -। তাৰ পিছত মানুহজনৰ প্ৰতিচ্ছবিখন মূলৰ দৰে নোহোৱালৈকে তেওঁ থাকে। তেওঁ আছৰৰ সময়ত আহিছিল, তাৰ পিছত ক’লে, ‘হে মহম্মদ, উঠি নামাজ পঢ়ক! ' তাৰ পিছত তেওঁ আছৰৰ নামাজ দিলে, তাৰ পিছত তেওঁ থিতাপি ল'লে। সূৰ্য্য অস্ত যোৱাৰ লগে লগে তেওঁ পুনৰ আহি ক’লে, ‘উঠা আৰু মগৰিবৰ নামাজ কৰা! ' তাৰ পিছত সূৰ্য্য অস্ত যোৱাৰ সময়ত মাঘৰিব নামাজ পঢ়িলে। তাৰ পিছত তেওঁ থিতাপি ল’লে আৰু ৰঙা ডাৱৰ নোহোৱা হৈ গ’লে জিব্ৰিল আহি ক’লে ‘উঠা আৰু ঈশাৰ নামাজ কৰা! ' তাৰ পিছত তেওঁ ইছা নামাজ পঢ়িলে, আৰু ৰাতিপুৱা যেতিয়া ভোৰ হ'ল, তেতিয়া তেওঁ ক'লে, 'উঠা আৰু নামাজ! 'তাৰ পিছত তেওঁ পুৱাৰ নামাজ পঢ়িলে।' তাৰ পিছত পিছদিনা তেওঁ আকৌ আহিছিল যেতিয়া ব্যক্তিজনৰ প্ৰতিমূৰ্তিটো মূলৰ সৈতে একে আছিল আৰু ক’লে, ‘হে মহম্মদ, উঠি নামাজ পঢ়া!, তাৰ পিছত তেওঁ ধুহুৰ নামাজ পঢ়িলে। তেতিয়া জিব্ৰিল আকৌ আহিল যেতিয়া ছাঁ - বস্তুটো - আকাৰ দুগুণ হোৱা যেন লাগিল, তেওঁ ক’লে, ‘হে মহম্মদ, নামাজ আৰম্ভ কৰক! তাৰ পিছত তেওঁ আছৰৰ নামাজ দিলে। তাৰ পিছত জিব্ৰিল আকৌ আহিল সূৰ্যাস্তৰ সময়ত আৰু মাত্ৰ এবাৰ নামাজ পঢ়িবলৈ। তেওঁ ক’লে, ‘হে মহম্মদ, নামাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰা! 'তাৰ পিছত তেওঁ মাঘৰিব নামাজ পঢ়িলে।' ৰাতিৰ এক তৃতীয়াংশ পাৰ হৈ যোৱাৰ লগে লগে তেওঁ ইছা নামাজলৈও আহিছিল, ‘হে মহম্মদ, নামাজ দি থাকিব!, তাৰ পিছত তেওঁ ঈছা নামাজ পঢ়িছিল। তাৰ পাছত জিব্ৰিল ৰাতিপুৱাৰ নামাজৰ বাবে আহিছিল যেতিয়া খুব লঘু হৈছিল, তেওঁ ক’লে, ‘হে মহম্মদ, নামাজত আগবাঢ়ক! তাৰ পিছত তেওঁ ৰাতিপুৱাৰ নামাজ পঢ়িলে। তাৰ পিছত তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘সকলো নামাজৰ সময় এই দুটা সময়ৰ মাজত থাকে’।