Al Jabbar

Imam Tirmidhi : 3263

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

Matapos sabihin sa amin [Mahmud bin Ghailan] at [Abdu bin Humaid] na ang kahulugan ay iisa, sinabi nila; ay nagsabi sa amin [Abdur Razzaq] mula kay [Ma'mar] mula kay [Thabit Al Bunani] mula kay [Abdur Rahman bin Abu Laila] mula kay [Shuhaib], sinabi niya; Ito ay isang tradisyon ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na nang matapos niya ang panalanging 'Asr ay bumulong siya, at ang terminong pagbulong ayon sa ilan sa kanila ay ang paggalaw ng magkabilang labi na parang sila ay nagsasalita. Pagkatapos ay tinanong siya; O Sugo ng Allah, kapag ikaw ay nagsasagawa ng panalanging 'Asr ay bumubulong ka. Sinabi niya: "May isang propeta na namangha sa kanyang mga tao, pagkatapos ay sinabi niya; sino ang maihahambing sa kanila? Pagkatapos ay binigyan siya ng Allah ng isang rebelasyon: "Bigyan sila ng pagpipilian sa pagitan ng dalawang bagay, parusahan Ko sila o kokontrolin Ko ang kanilang mga kaaway sa kanila?" pagkatapos ay pinili nila ang parusa, pagkatapos ay kinontrol sila ng Allah sa kamatayan, hanggang sa sa isang araw ay may pitumpung libong tao na namatay." Sinabi ni Shuhaib; at nang isalaysay niya ang hadith na ito, isa pang hadith ang isinalaysay niya, aniya: "Noong unang panahon, may isang hari na may shaman na nagsasagawa ng shamanismo para sa kanya, pagkatapos ay sinabi ng shaman; humanap kayo ng batang mabilis makaintindi, o aniya; na matalino. Ituturo ko sa kanya ang aking kaalaman, dahil natatakot ako na mamamatay ako kaya ang kaalamang ito ay maputol sa inyo, at walang sinuman sa inyo ang makakaalam nito." Aniya: "Pagkatapos ay hinanap nila ang isang binata para sa kanya ayon sa mga katangiang kanyang nabanggit, inutusan nila ang binata na pumunta at pumunta sa shaman. Pumunta sa kanya ang binata, habang sa kalagitnaan ng paglalakbay ng batang lalaki ay may isang monghe sa isang lugar ng pagsamba." Sabi ni Ma'mar; Sigurado ako na ang mga nakatira sa mga lugar ng pagsamba noong panahong iyon ay mga Muslim. Aniya: "Pagkatapos ay tinanong ng bata ang monghe, sa tuwing dadaan ang bata sa kanya ay patuloy niya itong tinatanong, hanggang sa sabihin sa kanya ng monghe, sinabi niya; tunay ngang sinasamba ko si Allah." Aniya: "Ang bata ay nagsimulang tumira sa bahay ng monghe at madalas na nahuhuli sa paglalakad papunta sa shaman. Kaya nagpadala ang shaman ng mensahero sa pamilya ng bata na may kakanyahan ng mensahe; sa katunayan ay halos hindi siya lumapit sa akin. Pagkatapos ay sinabi ito ng bata sa monghe. Sinabi ng monghe sa kanya; kung sasabihin sa iyo ng shaman; nasaan ka? Sabihin mo lang sa akin; kasama ang aking pamilya, at kung sasabihin sa iyo ng iyong pamilya; nasaan ka? Kung gayon, sabihin mo sa kanya na kasama mo ang shaman." Aniya: "Nang ang bata ay nasa ganitong kalagayan, bigla siyang dumaan sa isang grupo ng mga tao na pinigilan ng isang hayop. Ang ilan sa kanila ay nagsabi na ang hayop ay isang leon." Aniya: "Pagkatapos ay kumuha ang bata ng isang bato, at nagsabi: O Allah, kung totoo ang sinabi ng monghe, hinihiling ko sa Iyo na mapatay ko ang hayop." Aniya: "Pagkatapos ay inihagis at pinatay niya ang hayop. Pagkatapos ay sinabi ng mga tao; sino ang pumatay sa kanya? Sinabi nila; ang bata. Kaya't nagulat ang mga tao at nagsabi; tunay na ang batang ito ay natuto ng kaalaman na walang nakakaalam." Aniya: "Nang marinig ito ng isang bulag, sinabi niya sa bata; kung maibabalik mo ang aking paningin, makakakuha ka ng ganito at ganito na bonus. Sinabi ng bata; Hindi ko ito gusto mula sa iyo, ngunit ano sa palagay mo kung bumalik ang iyong paningin, maniniwala ka ba sa Isa na nagpanumbalik nito? Sinabi niya; oo." Aniya: "Pagkatapos ay nanalangin siya kay Allah hanggang sa maibalik ni Allah ang paningin ng lalaki. Pagkatapos ay naniwala ang bulag, pagkatapos ay dumating ang kanilang kaso sa hari. Pagkatapos ay nagpadala siya ng mga mensahero sa kanila at sila ay iniharap. Sinabi ng hari; tunay na papatayin ko ang bawat isa sa inyo sa pamamagitan ng pagpatay na hindi ko pa nagawa laban sa may sala." Pagkatapos ay iniutos niya na dalhin ang isang monghe at isang bulag, pagkatapos ay naglagay siya ng lagari sa gitna ng ulo ng isa sa kanila at pinatay siya, at pinatay ang isa pa sa pamamagitan ng isa pang pagpatay. Pagkatapos ay iniutos niya na dalhin ang binata, pagkatapos ay sinabi niya; dalhin siya sa ganito at ganoong bundok, at ihagis siya mula sa tuktok. Pagkatapos ay dinala nila siya sa bundok. Nang marating nila ang lugar na iyon upang itapon ang bata mula rito, nahulog sila mula sa bundok hanggang sa wala nang natira sa kanila maliban sa bata." Aniya: "Pagkatapos ay bumalik ang bata, pagkatapos ay inutusan sila ng hari na dalhin siya sa dagat at pagkatapos ay itapon siya sa dagat. Ang bata ay dinala sa dagat, pagkatapos ay nilunod ni Allah ang mga taong kasama niya at iniligtas siya. Pagkatapos ay sinabi ng bata sa hari; hindi mo ako mapapatay hangga't hindi mo ako ipinako sa krus at binabaril, kapag binabaril mo ako ay sabihin; sa pangalan ni Allah, ang Panginoon ng batang ito." Pagkatapos ay inutusan niya na ipako sa krus ang bata, kaya ang bata ay ipinako sa krus, pagkatapos ay binaril niya ito at sinabi: "BISMILLAAH ROBBU HAADZAL GHULAAM" sa pangalan ni Allah, ang Panginoon ng batang ito." Aniya: "Pagkatapos ay inilagay ng bata ang kanyang kamay sa kanyang noo pagkatapos mabaril ng palaso, pagkatapos ay namatay. Pagkatapos ay sinabi ng mga tao; tunay na ang batang ito ay natuto ng kaalaman na walang nakakaalam, kaya naniniwala kami sa Diyos ang batang ito." Aniya: "Pagkatapos ay sinabi sa hari; naiinip ka na ba na kalabanin ng tatlong tao? Ang buong sangkatauhan ay sumalungat sa iyo." Aniya: "Pagkatapos ay gumawa siya ng isang malaking kanal, pagkatapos ay naghagis ng panggatong at apoy dito, pagkatapos ay tinipon niya ang mga tao at sinabi; sinumang bumalik mula sa kanyang relihiyon, hahayaan namin siya, at sinumang hindi bumalik, itatapon namin siya sa apoy na ito. Pagkatapos ay sinimulan niya silang ihagis sa mga kanal." Aniya: "Sinabi ng Allah tabaraka wa ta'ala na itala ang kasaysayang ito: Mapahamak at isumpa ang mga gumagawa ng mga kanal, na nasusunog (sinindihan ng) panggatong, habang nakaupo sila sa paligid nito, habang nasasaksihan nila ang kanilang ginagawa sa mga mananampalataya. At hindi nila pinahihirapan ang mga mananampalataya maliban kung ang mga mananampalataya ay naniniwala kay Allah, ang Makapangyarihan, ang Pinakamapuri." (QS. Alburuj 4-8). Aniya: "Ang bata ay inilibing na." At sinasabing siya ay inilabas (mula sa libingan) noong panahon ni Umar ibn Al Khattab na ang kanyang mga daliri ay nasa kanyang noo, tulad ng paglalagay niya sa mga ito noong siya ay pinatay. Sinabi ni Abu Isa, ito ay isang hasan gharib hadith.