حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ سَلَّامٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ رَبِيعَةَ قَالَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ عِنْدَهُ وَافِدَ عَادٍ فَقُلْتُ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ وَافِدِ عَادٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا وَافِدُ عَادٍ قَالَ فَقُلْتُ عَلَى الْخَبِيرِ سَقَطْتَ إِنَّ عَادًا لَمَّا أُقْحِطَتْ بَعَثَتْ قَيْلًا فَنَزَلَ عَلَى بَكْرِ بْنِ مُعَاوِيَةَ فَسَقَاهُ الْخَمْرَ وَغَنَّتْهُ الْجَرَادَتَانِ ثُمَّ خَرَجَ يُرِيدُ جِبَالَ مَهْرَةَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي لَمْ آتِكَ لِمَرِيضٍ فَأُدَاوِيَهُ وَلَا لِأَسِيرٍ فَأُفَادِيَهُ فَاسْقِ عَبْدَكَ مَا كُنْتَ مُسْقِيَهُ وَاسْقِ مَعَهُ بَكْرَ بْنَ مُعَاوِيَةَ يَشْكُرُ لَهُ الْخَمْرَ الَّتِي سَقَاهُ فَرُفِعَ لَهُ سَحَابَاتٌ فَقِيلَ لَهُ اخْتَرْ إِحْدَاهُنَّ فَاخْتَارَ السَّوْدَاءَ مِنْهُنَّ فَقِيلَ لَهُ خُذْهَا رَمَادًا رِمْدِدًا لَا تَذَرُ مِنْ عَادٍ أَحَدًا وَذُكِرَ أَنَّهُ لَمْ يُرْسَلْ عَلَيْهِمْ مِنْ الرِّيحِ إِلَّا قَدْرُ هَذِهِ الْحَلْقَةِ يَعْنِي حَلْقَةَ الْخَاتَمِ ثُمَّ قَرَأَ{ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ الرِّيحَ الْعَقِيمَ مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ }الْآيَةَقَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سَلَّامٍ أَبِي الْمُنْذِرِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ حَسَّانَ وَيُقَالُ لَهُ الْحَارِثُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنَا سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمَانَ النَّحْوِيُّ أَبُو الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ أَبِي النَّجُودِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنَ يَزِيدَ الْبَكْرِيِّ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا هُوَ غَاصٌّ بِالنَّاسِ وَإِذَا رَايَاتٌ سُودٌ تَخْفُقُ وَإِذَا بِلَالٌ مُتَقَلِّدٌ السَّيْفَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ قَالُوا يُرِيدُ أَنْ يَبْعَثَ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَجْهًا فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ نَحْوًا مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ بِمَعْنَاهُ قَالَ وَيُقَالُ لَهُ الْحَارِثُ بْنُ حَسَّانَ أَيْضًا

Esan digutenez, [Ibn Abi Umarrek] esan digu [Sufyan bin Uyainahk] [Sallam]-ek [Ashim bin Abu An Najud]-ek [Abu Wa`il]-ek [a Bani Rabi'ah]-ek esan zuen: Medinara iritsi nintzen eta gero Ala-ren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wa Salam-en, egoitza bisitatu nuen, 'Ad-en mezularia aipatu nuen haren ondoan, eta esan nuen: Ala-rengan babesa bilatzen dut 'Ad-en mezularia bezalakoa izateko. Orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek, galdetu zuen: Zein da 'Ad mezularia?' Nik erantzun nuen: Zure Maiestateak pertsona egokiari galdetu zion. Izan ere, 'Ad-eko jendea lehorte batek jo zuenean, Qail bidali zuten eta Bakr bin Mu'awiyah-ren etxean gelditu zen, Bakr-ek edaria eskaini zion, eta bi emakumezko abeslari ekarri zituzten berarentzat abesteko. Ondoren, Qail Mahrah mendira joan zen, eta otoitz egin zuen: O Ala, ez naiz Zuregana etorri gaixo batengatik sendatzeko, ezta preso batengatik erreskatea jasotzeko ere. Eman edaten Zure zerbitzariari edaten eman ez diozunari, eta eman ere harekin zegoen Bakr bin Mu'awiyahri, Qaili esker oneko keinu gisa eman zioten ardoagatik. Hiru hodei etorri zitzaizkion Qailengana, eta esan zioten: "Aukeratu bat". Qailek, antza denez, beltza aukeratu zuen. Qaili esan zioten: Hartu hasiera, hodeia izan zen dena erre zuena, ez zuen inor salbatu 'Ad-etik. Eta jakinarazi zen ez zela haien aurka haizerik bidali zirkulu honen tamainakoa izan ezik, hau da, eraztunaren zirkulua. Gero irakurri zuen: "Eta baita ere - Aad-en istorioan - haien aurka haize suntsitzaile bat bidali genuenean. Ez zuen bertatik igaro zen ezer barkatu, hauts bihurtu baizik". -Adz Dzaariyaat: 41-42- Abu Isak esan zuen: Pertsona batzuek hadith hau kontatu zuten Sallam Abu Al Mundzir-engandik, Ashim bin Abu An Najud-engandik, Abu Wa`il-etik, Al Harit bin Hassan-engandik, eta Al Harits bin Yazid dela esaten da. Esan digu [Abdu bin Humaid]-ek esan digu [Zaid bin Hubab]-ek esan digu [Salam bin Sulaiman An Nahwi Abu Al Mundzir]-ek esan digu [Ashim bin Abu An Najud]-ek [Abu Wa`il]-etik [Al Harith bin Yazid Al Bakri]-k esan zuen: Medinara iritsi nintzen eta meskitara sartu nintzen eta jendez gainezka zegoela ikusi nuen, bandera beltzak astintzen ari ziren eta Bilal ezpata bat zeraman aurrean. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam, galdetu nuen: Zer gertatzen da jende horrekin? Erantzun zuten: Amru bin Al Ash norabide jakin batera bidali nahi zuen. Ondoren, haditha osorik aipatu zuen, hala nola Sufyan bin Uyainah-ren haditha bere esanahiarekin. Al Harith bin Hassan ere deitzen zaio.