Rasulullah beri’tikaf pada 10 malam terakhir Ramadhan

इमाम बुखारी : 1887

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَعْتَكِفُ فِي الْعَشْرِ الْأَوْسَطِ مِنْ رَمَضَانَ فَاعْتَكَفَ عَامًا حَتَّى إِذَا كَانَ لَيْلَةَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ وَهِيَ اللَّيْلَةُ الَّتِي يَخْرُجُ مِنْ صَبِيحَتِهَا مِنْ اعْتِكَافِهِ قَالَ مَنْ كَانَ اعْتَكَفَ مَعِي فَلْيَعْتَكِفْ الْعَشْرَ الْأَوَاخِرَ وَقَدْ أُرِيتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا وَقَدْ رَأَيْتُنِي أَسْجُدُ فِي مَاءٍ وَطِينٍ مِنْ صَبِيحَتِهَا فَالْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ وَالْتَمِسُوهَا فِي كُلِّ وِتْرٍ فَمَطَرَتْ السَّمَاءُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَكَانَ الْمَسْجِدُ عَلَى عَرِيشٍ فَوَكَفَ الْمَسْجِدُ فَبَصُرَتْ عَيْنَايَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبْهَتِهِ أَثَرُ الْمَاءِ وَالطِّينِ مِنْ صُبْحِ إِحْدَى وَعِشْرِينَ

आम्हाला [इस्माईल] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: मला [मालिक] यांनी [यजीद बिन अब्दुल्ला बिन अल-हद्द] यांच्याकडून सांगितले [मुहम्मद बिन इब्राहीम बिन अल-हरिथ अल-ताइमी] यांनी [अबू सलामा बिन अब्दुर्रहमान] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अबू सा'द अल-खुदरी, रज़ियल्लाहु अन्हु] यांच्याकडून सांगितले की, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी रमजानच्या मधल्या दहा रात्री इतिकाफ केला आणि लोकांनी त्यांचे अनुकरण केले. पर्यंत, एकवीसाव्या रात्री—ती रात्र ज्या रात्री ते त्यांच्या इ'तिकाफच्या ठिकाणी परतले—ते म्हणाले: "ज्यांनी माझ्यासोबत इ'तिकाफ केला आहे, त्यांनी शेवटच्या दहा रात्रींमध्ये इ'तिकाफ करावा. खरोखरच मला 'शक्तीची रात्र' दाखवण्यात आली होती, परंतु नंतर तिचा नेमका वेळ मला विसरून देण्यात आला. म्हणून ती शेवटच्या दहा रात्रींमध्ये शोधा आणि विषम रात्रींमध्ये शोधा." मग त्या रात्री पाऊस पडला. त्या वेळी मशीदचे छप्पर अजूनही पानांचेच होते, त्यामुळे पावसाचे पाणी मशीदमध्ये वाहून गेले. मग माझ्या डोळ्यांनी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना पाहिले, ज्यांच्या कपाळावर एकवीसाच्या सकाळी पाण्याचे आणि मातीचे ठसे उरले होते."