Usia 14 tidak diizinkan perang, usia 15 diizinkan

इमाम तिर्मिधी : 1281

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَزِيرٍ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَعُرِضْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَيْشٍ وَأَنَا ابْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ فَلَمْ يَقْبَلْنِي فَعُرِضْتُ عَلَيْهِ مِنْ قَابِلٍ فِي جَيْشٍ وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ فَقَبِلَنِيقَالَ نَافِعٌ وَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الصَّغِيرِ وَالْكَبِيرِ ثُمَّ كَتَبَ أَنْ يُفْرَضَ لِمَنْ يَبْلُغُ الْخَمْسَ عَشْرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ كَتَبَ أَنَّ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الصَّغِيرِ وَالْكَبِيرِ وَذَكَرَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِي حَدِيثِهِ قَالَ نَافِعٌ فَحَدَّثَنَا بِهِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الذُّرِّيَّةِ وَالْمُقَاتِلَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ يَرَوْنَ أَنَّ الْغُلَامَ إِذَا اسْتَكْمَلَ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً فَحُكْمُهُ حُكْمُ الرِّجَالِ وَإِنْ احْتَلَمَ قَبْلَ خَمْسَ عَشْرَةَ فَحُكْمُهُ حُكْمُ الرِّجَالِ و قَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ الْبُلُوغُ ثَلَاثَةُ مَنَازِلَ بُلُوغُ خَمْسَ عَشْرَةَ أَوْ الِاحْتِلَامُ فَإِنْ لَمْ يُعْرَفْ سِنُّهُ وَلَا احْتِلَامُهُ فَالْإِنْبَاتُ يَعْنِي الْعَانَةَ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन वज़ीर अल-वसीथी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इशाक बिन युसुफ अल-अज़रक] यांच्याकडून, त्यांनी [सुफ्यान] यांच्याकडून, त्यांनी [उबैदुल्लाह बिन उमर] यांच्याकडून, त्यांनी [नाफी'] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [इब्न उमर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मला पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या समोर एका मोहिमेत सहभागी होण्यासाठी सादर करण्यात आले; त्या वेळी माझे वय चौदा वर्षे होते, परंतु त्यांनी मला स्वीकारले नाही. मग पुढील वर्षी मला एका मोहिमेत सहभागी होण्यासाठी त्याच्याकडे सादर करण्यात आले; त्या वेळी माझे वय पंधरा वर्षे होते, म्हणून त्याने मला स्वीकारले. नाफी म्हणाले: आणि मी ही हदीस उमर बिन अब्दुल अजीज यांना सांगितली, आणि त्यांनी म्हटले: 'ही बालपण आणि प्रौढत्वातील फरक आहे,' मग त्यांनी निर्णय दिला की पंधरा वर्षांचे वय गाठलेल्या मुलाने अनिवार्य उपासना कर्मे पार पाडावीत. हे आम्हाला [इब्न अबू उमर] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सुफ्यान इब्न उयैनाह] यांच्याकडून, [उबैदुल्लाह इब्न उमर] यांच्याकडून, [नाफी] यांच्याकडून, [इब्न उमर] यांच्याकडून, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून अशीच एक हदीस सांगितली, परंतु त्यात त्यांनी उमर इब्न अब्दुल अजीज यांनी हे निश्चित केले असे नमूद केले नाही; हे बालपण आणि प्रौढत्वातील फरक आहे. आणि इब्न उयैना यांनी त्यांच्या हदीसमध्ये सांगितले: नाफी म्हणाले: 'मग आम्ही हे उमर इब्न अब्दुल अजीज यांना सांगितले, आणि त्यांनी म्हटले: "हे अज्ञान आणि लढाईस सक्षम असलेल्यांमधील फरक आहे."' अबू ईसा म्हणाले: 'ही हदीस हसन सहीह आहे.' विद्वानांच्या मते हा हदीस आचरणासाठी मार्गदर्शक आहे, आणि या आधारावर सुफ्यान अल-थौरी, इब्न अल-मुबारक, अल-शफीई, अहमद आणि इशाक यांचा असा मत आहे की जर एखाद्या मुलाने पंधरा वर्षांचे वय गाठले असेल, तर त्याच्यासाठी प्रौढांचा निर्णय लागू होतो. आणि जर त्याला पंधरा वर्षांच्या वयापूर्वी स्वप्नदोष झाला, तर त्याच्यावर प्रौढांचाच निर्णय लागू होतो. अहमद आणि इशाक यांचा असा विश्वास होता की किशोरावस्थेचे तीन टप्पे आहेत: पंधरा वर्षांचे होणे किंवा स्वप्नदोष होणे; जर वय किंवा स्वप्नदोष दोन्हीही ज्ञात नसतील, तर ते जननेंद्रिय भागाभोवती केसांच्या वाढीने ठरवले जाते.