Kemudian wahyu berhenti turun kepadaku pada masa tertentu

Imam Bukhari : 4

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ

আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] তেওঁ ক’লে, আমাক কৈছে [আবু আৱানাহে] কৈছে, যে আমাক কৈছে [মুছা বিন আবু আইছিয়াহে] ক’লে, আমাক [ছাইদ বিন জুবাইৰক] [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা আল্লাহ তা’আলাৰ বাক্যৰ বিষয়ে কৈছে: -কোৰাণ -পঢ়িবলৈ- আপোনাৰ জিভা লৰচৰ নকৰিবা কাৰণ আপুনি সোনকালে ইয়াক -মাষ্টৰ কৰিব-’। ইবনে আব্বাছে কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অৱতীম হোৱা কথা - কোৰআন - মুখস্থ কৰাৰ অতি প্ৰবল ইচ্ছা আছিল আৰু ওঁঠ দুটা লৰচৰ কৰিছিল। ইবনে আব্বাছে ক’লে: ‘মই মোৰ ওঁঠ লৰচৰ কৰিম -পঢ়িবলৈ- তোমালোকক যেনেকৈ আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মোৰ লগত কৰিছিল’। ছাইদে ক’লে: ‘আৰু ইবনে আব্বাছক কৰা দেখি মই মোৰ ওঁঠ দুটা লৰচৰ কৰিম -পঢ়িবলৈ- তোমালোকক। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ ওঁঠ লৰচৰ কৰিলে। তাৰ পিছত আল্লাহ তাআলাৰ বাণী নামি আহিল: কোৰআন -পঢ়িবলৈ- জিভা লৰচৰ নকৰিবা কাৰণ আপুনি ইয়াক সোনকালে -অধিগ্ৰহণ কৰিব। সঁচাকৈয়ে, সেইবোৰ সংগ্ৰহ কৰাটো আমাৰ খৰচত -তোমাৰ বুকুত- আৰু -তোমাক চতুৰ কৰি তোলা- সেইবোৰ পঢ়াত'। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল আল্লাহে আপোনাৰ বুকুত সংগ্ৰহ কৰে - মুখস্থ কৰিবলৈ - আৰু তাৰ পিছত আপুনি পঢ়ে: ‘যেতিয়া আমি পঢ়ি শেষ কৰিম, তেতিয়া পঢ়াটো অনুসৰণ কৰক’। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল: ‘শুনা আৰু মৌন হৈ থাকক’। তাৰ পিছত আল্লাহ তাআলাই ক’লে, ‘তেন্তে সঁচাকৈয়ে ইয়াক বুজাই দিয়াটো আমাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল: ‘আৰু ইয়াক পাঠ কৰাটো আমাৰ ওপৰত বাধ্যতামূলক’ আৰু আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সেই সময়ৰ পৰাই যেতিয়া জিব্ৰিল আলাইহিছ চালাম তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ কথা শুনিছিল। আৰু যেতিয়া জিব্ৰিল আলাইহিছ চালাম নাইকিয়া হ’ল, তেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে পঢ়িলে - তেওঁৰ চাহাবাসকলক - যেনেকৈ জিব্ৰিল আলাইহিছ চালামে তেওঁক ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে পঢ়িলে