Permulaan wahyu dan pengangkatan Nabi Muhammad shallallahu ‘alaihi wasallam sebagai Rasul melalui peristiwa di gua hira

Imam Bukhari : 2999

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ثُمَّ فَتَرَ عَنِّي الْوَحْيُ فَتْرَةً فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي قِبَلَ السَّمَاءِ فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ قَاعِدٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَجُئِثْتُ مِنْهُ حَتَّى هَوَيْتُ إِلَى الْأَرْضِ فَجِئْتُ أَهْلِي فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ } قَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَالرِّجْزُ الْأَوْثَانُ

আমাক কোৱা হৈছে [‘আব্দুল্লাহ বিন ইউছুফে] আমাক কৈছে [আল লাইৎছে] কৈছে যে ই মোক [উকাইলে] [ইবনে শ্বিহাবৰ পৰা] কৈছে যে মই শুনিছো [আবু চালামাহ] ক’লে যে ই মোক [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহুমা]ক ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে যে তেওঁ হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কোৱা শুনিছে: ‘তাৰ পিছত অৱহম এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত মোৰ ওচৰলৈ নামি অহা বন্ধ কৰি দিলে যেতিয়ালৈকে মই খোজ কাঢ়ি থাকোঁতে আকাশৰ পৰা মাত এটা শুনা নাপালোঁ। গতিকে মই মোৰ দৃষ্টি আকাশৰ ফালে ঘূৰাই দিলোঁ আৰু গম পালোঁ যে হীৰাৰ গুহাত মোৰ ওচৰলৈ অহা এজন ফেৰেস্তা আকাশ-পৃথিৱীৰ মাজৰ চকী এখনত বহি আছে। ইয়াৰ প্ৰতি মোৰ ইমানেই ভয় হ’ল যে পৃথিৱীৰ পৰা পলায়ন কৰিবলৈ মন গ’ল। তাৰ পাছত মই মোৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লোঁ; 'মোক ঢাকি ৰাখক, মোক ঢাকি ৰাখক'। গতিকে তেতিয়া আল্লাহ তাআলাই তেওঁৰ বাণী অৱতীৰ্ণ কৰিলে -QS আল-মুদত্ত্চ্ছিৰ আয়াত ১ - ৫- যাৰ অৰ্থ হ’ল -‘হে ঢাকি থোৱা সকল, সাৰ পাবা আৰু সতৰ্কবাণী দিয়া- যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ বাক্য নহয় -‘আৰু পাপ কৰ্মৰ পৰা আঁতৰি থাকক’-। আবু ছালানাহে ক’লে; 'আৰ-ৰুজ্জা মানে মূৰ্তি'।