Imam Tirmidzi : 748
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهَلَّ فِي دُبُرِ الصَّلَاةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُ أَحَدًا رَوَاهُ غَيْرَ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ وَهُوَ الَّذِي يَسْتَحِبُّهُ أَهْلُ الْعِلْمِ أَنْ يُحْرِمَ الرَّجُلُ فِي دُبُرِ الصَّلَاةِ
Esan digute [Qutaibah-k] [Abdu Salam bin Harb-ek] [Khusaif-ek] [Sa'id bin Jubair-ek] [Ibn Abbas-ek] esan digula, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak ihrama egin zuela otoitzaren ondoren. Abu 'Isak esan zuen: "Hau hasan gharib hadith bat da. Ez dakigu inor kontatu duenik Abdu Salam bin Harbez gain, hadith honetan oinarrituta, jakintsuek aholkatu zuten ihrama egitea otoitza egin ondoren.