Imam Tirmidzi : 748
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهَلَّ فِي دُبُرِ الصَّلَاةِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُ أَحَدًا رَوَاهُ غَيْرَ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ وَهُوَ الَّذِي يَسْتَحِبُّهُ أَهْلُ الْعِلْمِ أَنْ يُحْرِمَ الرَّجُلُ فِي دُبُرِ الصَّلَاةِ
Na faamatala mai e [Qutaibah] ia i matou [Abdu Salam bin Harb] mai ia [Khusayf] mai ia [Said bin Jubair] mai ia [Ibn Abbas] e faapea, o le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) na ulufale i le ihram ina ua uma ona tatalo. Fai mai Abu ‘Isa: ‘O se hadeeth hasan gharib lenei. Matou te le iloa se tasi na faamatala mai vagana ai ‘Abdu Salam bin Harb, e faavae i luga o lenei hadeeth ua fautuaina e le au atamamai le ulufale i le ihram pe a uma ona tatalo.’